Ένας άνεμος ανανέωσης έπνευσε τη δεκαετία του ’80 όταν ένα μικρό γκρούπ παραγωγών με επικεφαλείς τους Elio Altare, Luciano Sandrone και Giovani Corino έφερε κάτι νεωτεριστικό γιά τα δεδομένα της περιοχής. Οι εκχυλίσεις κοντύναν σημαντικά, η παραμονή στα -νεοεισαχθέντα απ’αυτούς- barriques πλέον, μειώθηκε κατα πολύ, με αποτέλεσμα η προαγωγή του φρούτου να είναι προφανής και η δυνατότητα απόλαυσης των κρασιών, να είναι σχεδόν άμεση.
Στα ογκώδη botti, o χρόνος πολλές φορές έμοιαζε να σταματά…
Στη φιάλη, όλη η αλαφροπάτητη υπόσταση της La Morra, κλείνεται μέσα σ’αυτήν.
Barolo DOCG, La Morra, Piemonte, Ιταλία
Nebbiolo
Μέτριο ρουμπινί
Ναι, η μύτη βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα.
Ρόδα και βιολέτες συναντούν γη, πίσσα, φύλλα τσαγιού και μιά εξευγενισμένη πτητικότητα στον προσιδιασμό του βερνικιού.
Το γλυκό, μελιστάλακτο φρούτο, αρτυμένο με βαλσαμικές νότες, παίρνει άλλη μορφή όταν το αγγίζει η οξύτητα, κάνοντάς το να φαίνεται εξόχως εκφραστικό.
Τανίνες, ζωηρές, παρούσες, αλλά δεν ζορίζουν τον ουρανίσκο.
Δεν υπάρχει η ίδια πολυπλοκότητα όπως αυτή της μύτης, όμως το φρούτο είναι συμπυκνωμένο, νόστιμο και με καίρια ωριμότητα, ωθώντας την επίγευση να σβήσει αργά.
Σε πολύ καλό χρονικό σημείο, έτοιμο, δίνει απόλαυση, κάνοντας πολλαπλάσιας τιμής φιάλες να αισθάνονται ιδιαίτερα άβολα.
Δοκιμάστηκε με καταπληκτική μπριζόλα μαύρου χοίρου, κάνοντας δυνατό matching.
