Ο μεταφερόμενος σκεπτικισμός.
Με την μετοίκιση της ποικιλίας στο Παγγαίο.
Με τον ενστερνισμό της σαν αξιόλογο project από μία εταιρία που γενικώς σχεδιάζει προσεκτικά.
Με την, με το στανιό, ή όχι κατά πολλούς, αναβίβασή της σαν διάδοχης κατάστασης, και μέλος της κλειστής λίγκας των λιγοστών αξιοπρόσεκτων ντόπιων λευκών σταφυλιών.
Γιά το μοιρασμένο Βιδιανό.
Ποικιλιακός Οίνος, Κοκκινοχώρι Καβάλας, Μακεδονία
Βιδιανό 90%, Ασσύρτικο 10%
Μέτριο λεμονί.
Πληθωρική μύτη, που αφού λύσει έναν εστερικό κόμπο νεότητας με κάποια πεπονάτα αρώματα, περνάει στο παρασύνθημα, με λιπαρά λευκά άνθη, τάρτα ροδάκινο και κρέμα ζαχαροπλαστικής με αρκετά diacetyl μηλογαλακτική διάθεση, και με άγουρα βερύκοκκα σε ένα λευκό μπαχαράτο περιβάλλον.
Πλούσιο, ήπια γεμάτο, προσεγμένα τεχνολογικό, και γιατί όχι νόστιμο στον ουρανίσκο, δείχνει να μην κεντράρει ασχημάτιστο ακόμα, αλλά με διαφαινόμενο καλό μέλλον.
Πιό προσανατολισμένο στον λευκόσαρκο και πυρηνόκαρπο, ανθικό εαυτό του στο στόμα, με ζωηρούτσικη οξύτητα λίγο πάνω από μέτρια, γιά να μπαλαντζάρει το αρκετό λίπος και την γλυκιά αίσθηση από πουρέ ροδάκινου, δείχνει ορυκτά ψήγματα μετά τον μέσο ουρανίσκο, αλλά και αχνές, ίσα αντιληπτές βοτανικές νότες, που έχουν συνηθιστεί στις Κρητικές εκδόσεις.
Μέτρια, επίγευση, ελαφρά πικάντικα μπαχαρένια, με ορυκτά σημεία και αρκετά πιό βοτανική από την άτολμη απόπειρα του μέσου ουρανίσκου, έχει το αλκοόλ της να ακούγεται καλά.
Το καταπληκτικό αυτοκολλητάκι, μάλλον σώζει την όψη της φιάλης.
Θαλασσινά και ψάρια, καλύτερα φιλέτα ή φέτες με κρεμώδεις σως, Hollandaise ή Αθηναϊκή μαγιονέζα, πουλερικά με λευκές λιπαρές βοτανικές σάλτσες ή αλά κρεμ, πάστα με λευκές σάλτσες συνοδεία φρέσκων βοτάνων.
