Τεγέας ανάβασις.
Χτίζοντας το μνημείο του Merlot.
Τάζοντας ανάθημα προς εμφάνιση του τραγοπόδαρου.
Καλώντας μέσα σε παρακλητικούς καπνούς γιά την ωδή του σε πανηγυρική ευωχία.
Συστήνοντας τον Ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στην μετρική λογοτεχνία της ποικιλίας.
ΠΓΕ Τεγέα, Ρίζες Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Merlot
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με βιολετί ανταύγειες.
Άτρωτη μύτη χαράς, με ένα αδιαπέραστο, πυκνό μπαχαρένιο πεδίο, ενέχοντας στιβαρές δόσεις γλυκόριζας και βανίλιας, που συγκρατεί με κλειστή προσώρας διάθεση, μικρά μωβ άγρια ανθάκια, σκούρα φραγκοστάφυλα και μαυροκέρασα. Διακριτικοί βοτανικοί τόνοι που δείχνουν επεκτατικές στο μέλλον τάσεις, δερματικός υπαινιγμός που δεν κραυγάζει, με ιώδιο, μελάνι, και σκούρο πέτρωμα.
Πολυποικιλιακή συγκομιδή φέρνει σε έξαρση κλιμάκωσης το κερασένιο στοιχείο.
Ρίτα, Ροαγιάλ Λαφαγιέτ, Σατίν, βάλλουν ομαδόν προκαλώντας συγκινησιακή φόρτιση νοστιμιάς στον υπέρπυκνο, κι’όμως μετρίου βάρους ουρανίσκο. Το ευρύ μπαχαρένιο πλέγμα λειτουργεί ως συνεκτικός ιστός, με ανθικές προτροπές μνήμης να έχουν πίσω ανάγνωση βοτάνων, ιωδιούχα, μελάνινα, δερματικά και ανήσυχα γραφιτικά και πισσώδη ορυκτά στοιχεία, να γαντζώνονται αμετάκλητα. Μεγάλης στόφας σάρκα στις ζουμερές, γλυκές τανίνες με την ισχυρή δομή και το μεγάλο πλήθος, ενώ η ζωηρότατη οξύτητα προάγει την ανάταση του φρούτου.
Μακρά, πολύπλοκη επίγευση, μπαχαρένια και ορυκτή, με ευφάνταστη επαναφορά των οργανοληπτικών στοιχείων και με το υψηλό αλκοόλ να χρησιμοποιείται μόνον σαν διακινητής των αρωμάτων.
Η μαμαδίστικη κουζίνα του πάει πολύ.
Κεφτεδάκια στον φούρνο με πατάτες, κοκκινιστός κρασάτος κόκκορας με χοντρό μακαρόνι, Κυριακάτικο ρόστο με σάλτσα gravy και κυδωνάτες πατάτες, μοσχαράκι καπαμά, κοκκινιστή προβατίνα με πουρέ, και αν θέλετε να μην σας λένε χωριάταρους που γουστάρετε τα ωραία και απλά, βρείτε καμιά Galicia Bretagne ή καμιά καλή τοπική ράτσα ζητώντας porterhouse κοπή, και πιτσιλίστε τον τόπο στο αίμα.
