Μυκηθμοί αντιλαλούν τους μαιανδρισμούς του αγέρα μέσα από τα γέρικα πρέμνα.
Στα υψηλά πλατώ. Στα κρεμασμένα υψίπεδα.
Αντηχώντας την λαλιά του τόπου.
Μέσα από τα ρημαγμένα ερείπια του κατεστραμένου χωριού.
Μέσα από την φυγάδευση των πιό ικανών κλώνων της ποικιλίας.
Μοσχάτο Σπίνας.
Μιά ιστορία πόνου.
Μιά ιστορία επιβίωσης.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Ποντικιανά Χανίων, Κρήτη
Μοσχάτο Σπίνας
Πάνω από μέτριο λεμονί στο χρώμα.
Στοχευμένη, ακριβής έκφραση της ποικιλίας στην μύτη.
Απίθανη αποτύπωση πικάντικων μπαχαριών και νωπών ελαίων τους, με σπασμένο κόλιαντρο, καρδάμωμο και πιπερόριζα, σανταλοξυλο, και ενώ η βοτανική πρόσφυση από φύλλα λουίζας είναι κάτι παραπάνω από διακριτή.
Ξύσμα lime και άγουρου λεμονιού, με τον πυρήνα να δείχνει εσπεριδοειδή κέντρο και λιγότερο λευκόσαρκο φρούτο, και με λευκά, πάσης φύσεως ανθάκια να προστρέχουν στην εντύπωση.
Σπίρτο στο στόμα.
Γεμάτο, πρόσχαρο αλλά και σοβαρό, με πολύ καλή, διατρητική οξύτητα, να ανοίγει τα πικάντικα μπαχαρένια και βοτανικά αρώματα στον τραγανό εσπεριδοειδή και ανθικό λευκόσαρκο κορμό, και να ανασύρει μνήμες Ανατολίτικων περιοχών. Πολύ όμορφη δόμηση, ζωηρό κράτημα των spicy βοτάνων και λευκών μπαχαριών σε ένα ευφραντικό αρωματικό σύνολο, που δεν υπερβαίνει τα όρια.
Μακρά, επίμονα βοτανική και ιδιαίτερα πικάντικα μπαχαρένια επίγευση, με ισχνά ορυκτά σημαδιά, αλλά και το αλκοόλ να ακούγεται δραστικά.
Γεμιστό θράψαλο με ανθότυρο και βότανα, φιλέτο σαργού με μαραθόριζα, ούζο και άνηθο, κοτόπουλο με τζίντζερ, λεμόνι και γάλα καρύδας, πίτες με μυρώνια, κολοκυθοκεφτέδες
