Ελλείπων.
Τα Βυζαντινά σου μάτια.
Ο Καράπαπας μέσα από την αχλή των αιώνων.
Ο συνδετικός κρίκος που διασπάστηκε από το απώτατο παρελθόν, κοιτάζει δειλά πίσω από τον λόφο τού Παλαιοχωρίου την επανένωση -μα το βλέμμα καρσί στην καρδιά, δεν λαθεύει.
Ερυθρός Ποικιλιακός Οίνος, Διαλεκτό Καβάλας, Μακεδονία
Καράπαπας
Ανοιχτό προς μέτριο, διαπερατό ρουμπινί με γκρενά ανταύγεια.
Όμορφες Pinot αξίες στην μύτη, με μιά ντελικάτη, ευφορική αποτύπωση τού κόκκινου χρώματος. Συντεθλιμένες γινωμένες φράουλες και πάστα φλώρα φραόυλας, lingonberry purée, γινωμένα κεράσια που ίσως φτάνουν και σε maraschino, σμέουρα ώριμα που αγκαλιάζουν και το καραμελωμένο φάσμα, δείχνουν την μετατόπιση και την μετάβαση προς το πιό ολοκληρωμένο. Κραταιά ανθική υπόσταση που ενσαρκώνει πολλά ξερά ερυθρά αγριολούλουδα σε pot-pourri, αλλά και μία ικμάδα από ρόδα. Η φυτική νότα έχει χωνευτεί στα ενδότερα σαν να μήν υπάρχει. Λίγο λουλάκι, το βαρέλι έχει εξελιχθεί ωραία με πιπεράτα αλλά και γλυκά μπαχάρια, σκούρη σοκολάτα και espresso, ένα λιγνιτικό ίχνος έχει γλυκάνει την αναγωγή.
Η καμπάνα τού Καράπαπα χτυπάει αντηχητικά στην κορυφή τού υψώματος. Σε εξαίσια μεταπλασία, το πρώην αγρίμι έχει μεταφορφωθεί σε ένα στιλπνό greyhound κυνοδρομίας, όπως μού αρέσει να λέω γιά κομψά, λεπτεπίλεπτα κρασιά. Με εμφανή ωριμότητα και με γλύκα πλέον, έχει απεκδυθεί την ξινή εκδοχή του, ενστερνιζόμενο και την βαθιά σημαντική ποιότητα τού νόστιμου, υποστηρίζοντάς την θερμά. Η υψηλή οξύτητα έχει ενσωματωθεί, παραμένουσα όμως σε υψίσυχνο επίπεδο πράγμα που πιστοποιούν τα cranberries και sanguine, με το διάβασμά της στο φρούτο με το φραουλένιο προβάδισμα, να είναι χαρακτηριστικά λεπτομερές. Η υποψία τσάπουρνου που αντανακλά την αισθητή φυτική τού διάσταση, την θέλει ήπια και χωρίς αιχμές αγουρίλας, ενώ στην ίδια εντύπωση πίπτει και η ελαφρά αλδεϋδική γραμμή. Στον ζουμερό πλέον, απειροελάχιστα άνω τού μετρίου όγκο, οι τανίνες μετρούν αθλητική πλαστικότητα, αφού συνδράμουν στο γυάλισμά του μολονότι σε πάνω από μέτρια θέση. Και πάλι, το βαρέλι σε καλή προβολή. Υπάρχει έντονη ενέργεια, φωτεινότητα, και το νέο στοιχείο είναι η ένταση, που δανείζεται από τα προηγούμενα για να βγεί μπροστά.
Πολύ καλή επίγευση που κρυφοκοιτάει το μακρά. Ενεργειακή, ορυκτή και πιπεράτη, αμφιταλαντεύει λίγο με την τσαπουρνίλα και την αλδεϋδική τάση, αλλά η ξινόγλυκη νοστιμιά τού φρούτου επαναφέρει τα πράγματα.
* Είχα αμανάτι να δω την εξέλιξη τής ετικέτας ύστερα από την κριτική τού 2023, και να επιβεβαιώσω την διάβλεψη περί καλυτέρευσής του, κάνοντας να έχει νόημα το +. Από τις μετρημένες φορές που έχω ξανακάνει κριτική στο ίδιο κρασί σε διαφορετικό χρόνο, κι αυτό γιατί το έχει ανάγκη ο Καράπαπας, και κάθε ανασυρθείσα από την λήθη ποικιλία που δείχνει potential. To (90) δείχνει την δυνητική βαθμολογία που θα φτάσει σε δύο με τέσσερα χρόνια, καθώς δεν την έχει καπαρώσει ακόμα.
Το 2022, εξακολουθεί να είναι η τρέχουσα χρονιά.
Θα ήθελα να το δω με μιά βοδινή tagliata με φύτρες, αγουρέλαιο και λευκό πιπέρι Muntok, έναν βλάχο με κοκκινιστή σάλτσα και πικρά χόρτα, μιά κατσικομακαρονάδα με σάλτσα ξινής ντομάτας.
