Μονοθεϊσμός.
Μονοφυσιτισμός τού Αιώνιου Κλέους.
Ο Σιδερίτης μόνος του, μόνος του στα πέρατα.
Ο ντετερμινισμός της αιτιοκρατικής ανωτερότητας, έγραφε εγχάρακτα το φαιό σταφύλι.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Σιδερίτης
Θολό, βαθύ χρυσαφί.
Άφατης αγνότητας, η μύτη συνδιαλέγεται ατενώς με το εσπεριδοειδές στοιχείο, φροντίζοντας να κρύψει κάτω απ’το χαλί τις όποιες οξειδωτικές αναφορές της. Μανταρίνια, κλημεντίνες και πορτοκάλια με satsuma citrus, παρατίθονται σύσσωμα με τίς αντιστοιχίες των ανθέων τους, γιά να συναντήσουν ξύσμα από pink grapefruit και sanguine. Ζωντάνια κι αμεσότητα από την έκφρασή τους, καμία ζαχαροπλαστική παρέμβαση. Εκπληκτικής ιδιοσυγκρασίας πικάντικη βοτανικότητα που δέχεται και την προσθήκη από φύλλα και ξύσμα νεραντζιάς σαν πλαισίωσή της. Ο μπαχαράτος ορίζοντας απέραντα ευφορικός στην πιπεράτη του έκταση, λίγο ροζ πιπέρι και σχεδόν αφανές ίχνος αρμπαρόριζας βάζουν δύσκολα στην πολύπλοκη κατανόησή της, το ξύλο, το μπετόν κι ο πηλός, ένα κομψό αμάλγαμα συγκυριότητας γήϊνου και μπαχαρένιου ύφους.
Η ξινόγλυκη μαγγανεία έλεγε μανταρίνι στον ουρανίσκο, με μιά άμεση υποβολή επίσης ξινόγλυκης ιχνηλασίας από satsuma citrus. Υπό την ανώτατη εποπτεία και επιστασία τους, όλο το υπόλοιπο καταγραφέν εσπεριδοειδές σύμπαν, μηδέ τού ανθικού εξαιρουμένου, απλώνεται πικάντικα και ανάλαφρα πιπεράτα, σε μιά άμεση δικτύωση τής φρεσκάδας μέσα στο κρασί, στην ανάταση τής οποίας το ορυκτό στέκεται με παρρησία. Στενός, στυφός, κάτω από μέτριος όγκος με σημαντικό όμως ειδικό βάρος πυκνότητας, αφού η εβδομαδιαία εκχύλιση των φλοιών προσέδωσε τανική δομικότητα, προσιδιάζουσα ερυθρού. Άξιο βάθος. Μεγάλης στόφας όξινο αντιδραστήριο, που καταφέρνει με πυγμή να επιδικάσει το pH πάνω από την αίσθηση τού τρυγικού, αδιάφθορο από τον βαθύ τρύγο τής δεκάτης πέμπτης Νοεμβρίου, δείχνοντας την κλάση τού σταφυλιού όταν το χειρίζονται κατάλληλα. Οδυσσάμενο τής επίδειξης, το κρασί αυτό αποστρέφεται την φλυαρία, επικεντρώνοντας στην ουσία τού πυρήνα, και αποφασίζοντας να ζήσει πολύ και καλά.
Πολύ καλού μήκους επίγευση, σχεδόν μακρά, με τσιτωμένη αντιρροπή ορυκτού και τανινών. Αμολητά πικάντικη και πιπεράτη, με πρωτοστατούσα την αρχή των εσπεριδοειδών ξυσμάτων που εμποτίζουν εκ νέου με φρέσκο χαρακτήρα, παραθέτει όσα spicy μπαχάρια και βότανα μπορεί να αντιτάξει σε αυτήν την αίσθηση εγρήγορσης. Και πάλι, δρυς, μπετόν και πηλός, σαν άμεσοι αρωγοί τής διαπλαστικής διαδικασίας του, περνούν υπόηχα αφήνοντας ένα ανεπαίσθητο γήϊνο ίχνος.
Σιδερίτης, ο υποτιμημένος, ο δύσκολος, ο σημαντικός.
Τραβηγμένα, ξερά, κίτρινα και λευκά τυριά, και μόλις ανήλθε επιφανώς μιά μαγική ξερή ξινομυζήθρα με λίγο φρέσκο προζυμένιο ψωμί από δίκοκκο στάρι. Δεν μπορεί να το ακουμπήσει τίποτα, κρέας πουλερικό και λευκό, ψάρια και θαλασσινά, ζυμαρικά με στιβαρές λευκές πικάντικες σάλτσες. Γιοβαρλάκια όξινα με μόνο πηκτικό μέσο το παχύ αυγολέμονο, μπόλικο μαυροπίπερο. Ριζότο λεμονιού με τσιπούρα και μέντα. Χοιρινό filet mignon τηγανισμένο σε στέαρ, με σάλτσα αποξηραμένου εστραγκόν, λεμονιού και πικάντικης μουστάρδας βοτάνων.
