Στραθιά ωριμότητας -το ταξίδι.
Κουβαλώντας πενήντα περιστροφικές ολοκληρώσεις στην πλάτη.
Το γραμμικό κύλισμα τού χρόνου στο γυαλί, μιά δομική ωφέλεια.
Το Ποταμίσι τού μισού αιώνα ζωής πρέμνων, δοκιμάζει άλλο ένα χρονικό διάβα, αυτό τής δευτεροετούς εξέλιξης στην φιάλη.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Στενή Τήνου, Κυκλάδες
Ποταμίσι
Ανοιχτό χρυσαφί.
Η βαριά ατμόσφαιρα στην μύτη, γεμάτη λιπαρή αίσθηση και βουτανολικό φόρτο, θέλει να καθαγιαστεί. Στα ενδότερα, τα γλυκά, βαθιά ώριμα εσπεριδοειδή -ίσως και μαγειρεμένα- με τις κρεμένιες οψιόν τους, μαζί με τα κίτρινα φουρνισμένα φρούτα -το μήλο γκόλντεν ποσέ σε πρώτο πλάνο, όπως και το αντίστοιχο κυδώνι-, δίνουν λαβές. Γερασμένα ωχρά άνθη, ανθόμελο και θυμαρόμελο, στην αυτή επιβεβαίωση. Ούτως ή άλλως το Ποταμίσι, ένα σταφύλι όχι φρεσκάδας, βρίσκεται στο στοιχείο του εδώ, καταδεικνύοντας αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό. Βαριάς ατμόσφαιρας συνέχεια, και τα ταγγισμένα κίτρινα μπαχάρια, συναντούν Μεσογειακή μακία και σωρεία από ξερά φρύγανα, το θρούμπι σε υψηλή ισχνηλασιμότητα, ριγανέλαιο και έλαιο μαύρου κύμινου, κύμινο, chive και μελισσόχορτο αποξηραμένα, σε σαφή αναγνώριση.
Καθαγιάζεται εντέλει όμως, από την χειμαρρώδη ροή μιάς υπέρπυκνης γευστικής στήλης που κατακλύζει το στόμα. Στα άκρα ώριμη νοστιμιά -να μην ξεγελάει αυτό, αφού είναι γνώρισμά του πολλές φορές ακόμα και στις μόλις απελευθερωθείσες εσοδείες-, με φανερή δομική συνοχή, και προίκα την συμπύκνωση από τα πεντηκονταετή κούτσουρα και το λιγοστό βιός τους. Χωρίς να πετάει σπίθες, η οξύτητα βρίσκεται στο σημείο που πρέπει για να ανατάξει την πρόσληψη τού φρούτου, φωτογραφίζοντας κάθε μύχια εσοχή του, με τον ακούραστο υποβολέα τού σθεναρού ορυκτού παράγοντα να την κάνει να νιώθεται εισχωρητικά και δραστικά. Γεμάτος, πολύ λιπαρός όγκος με το περιρρέον butanol επί ποδός, και την τανινή σύσφιξη να χτίζει ακόμα μιά βαθμίδα συνεκτικότητας στον ουρανίσκο. Αυτό που κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση -όχι κακή πάντως- είναι η σφοδρή bitter επίθεση από όλες τις μπάντες, με το ριγανέλαιο να την πραγματώνει με προσήλωση συμπαρασύροντας όλες τις υπόλοιπες βοτανικές πτυχές στην αυτή θεώρηση. Η ένταση, είναι εκεί για να βυθίσει κι άλλο στο θυμικό την έμπλεη ιδιαιτερότητας οργανοληψία, και να κατοχυρώσει τήν ιδιοσυχνότητα αυτής τής εξωτικής εξτραβαγκάντζας από τις Κυκλάδες.
Σχεδόν μακρά, φαινολική τού κερατά επίγευση, με το δέον ορυκτό να πολεμάει για την ανατασιακή απήχηση. Έκρηξη τού bitter προς κάθε μεριά, και πλέον η κατίσχυση αυτής της γκροτέσκας πικρής νοστιμιάς γράφει όσο μακρά μπορεί.
Σε κάποιον όχι εξοικειωμένο με το σταφύλι, μπορεί να δίνει την ψευδαίσθηση τής υπέρ το δέον εξέλιξης στην δεύτερή του χρονια, αλλά για τούς υποψιασμένους, μπορεί να είναι η αρχή μιάς ιδιάζουσας πορείας στον χρόνο.
Προσοχή στα ταιριάσματα.
Καραμελωμένη με σάλτσα bigarade χοιρινή παντσέτα, χοντρή και με πολλά στρώματα λίπους, porchetta di Ariccia. Παστές τσίχλες, συντηρημένες σε ελαιόλαδο με κύμινο. Αλευρωμένο, παχύ σαγανάκι δροσίτη με εστραγκόν και μουστάρδα βοτάνων. Μαριναρισμένος ριγανάτος γαύρος, ριγανάτη σάλτσα ελαιολάδου γιά το κατσικάκι σας δενδρολίβανο, στον φούρνο.
