Το προσήλιο της ανυπακοής.
Όταν δεν δέχεσαι να συνταχθείς με τον συρμό.
Όταν έχεις την δική σου άποψη γιά το τι είναι Orange και την προσαρμόζεις σύμφωνα με την δική σου οινοθεωρία.
Και όταν απότοκο όλων αυτών, είναι ένα ευέλικτο αλλά και απέχον από ακρότητες γαστρονομικό προϊόν, που ικανοποιεί μιά ευρεία καταναλωτική μάζα.
Οίνος Οργανικός Ξηρός, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Σιδερίτης
Ανοιχτό σωμόν με χάλκινες ανταύγειες.
Κομψή ανθική μύτη χωρίς καμία redox υποψία, με άνθη παιόνιας και κερασιάς, και ενώ η χαρακτηριστική οσμή σκουριάς του Σιδερίτη, μαζί με ροζ πιπέρι, είναι διάχυτη. Απαλά άγουρα κόκκινα φρούτα στο κέντρο, παστίλια γκρέηπφρουτ, με λευκό κεράσι να είναι αναγνωρίσιμο. Δίνονται ανάμεσα στα ήπια μπαχαρένια και πιπεράτα στοιχεία, με εξαιρετικά δυσδιάκριτο βοτανικό στίγμα, που δεν καταφέρνει πλήρη θεώρηση.
Ευγενές, ντελικάτο και εύθραυστο στο στόμα, δεν θυμίζει με τίποτα και επ’ουδενί λόγω την πορτοκαλί συνομοταξία.
Εκφέρεται με απαλά γεμάτο όγκο και με ύπουλα υψηλή, λεπτόγραμμη οξύτητα, που με άδηλη ένταση δίνει εντολές να γίνουν κατανοητά τα πολύ ανοιχτόχρωμα άγουρα κόκκινα φρούτα και το ροζ γκρέηπφρουτ με τα ανθικά αρώματα.
Εμφανές ορυκτό πεδίο με σχεδόν ανεπαίσθητη τανικότητα, και με πολύ φίνο μπαχαρένιο και πιπεράτο επίχρισμα, στο οποίο η εγγενής διάθεση της αίσθησης σκουριάς, του χαρίζει κομψότητα.
Αξιόλογη, ιδιαίτερα ορυκτή με αποθέματα σκουριάς, μπαχαράτη και πιπεράτη επίγευση, με την χαμένη τανικότητα του μέσου ουρανίκου να κάνει ένα υπομνητικό πέρασμα.
Το orange πέρασε και δεν ακούμπησε, ενώ τα ροζέ Provençal του κλείνουν το μάτι.
Βρίσκω καθόλου ευφάνταστες τις ονοματοδοσίες, σε αντίθεση με την αισθητική των ετικετών του οινοποιείου.
Συμπεριφερθείτε του όπως ένα τραγανό λευκό ή ένα απαλό ροζέ, βάζοντας το δίπλα σε θαλασσινά και ψάρια, δίνοντας έμφαση σε μπαρμπούνια και κουτσομούρες, carpaccio λαυρακιού με yuzu, ceviche από μυλοκόπι με ροζ πιπέρι και γκρέηπφρουτ, και θα παραμείνω στην θάλασσα παρότι θα τα καταφέρει άνετα και αλλού, γιά να συγκρατήσει το αέρινο και φρέσκο στοιχείο που το διακατέχει.
