Ρεπούμπλικα πάνω στο κεφάλι.
Ίσως και ημίψηλο αν είναι από καλή γενιά.
Η ρεντιγκότα να σκεπάζει τον κορμό. Το μπαστούνι, όχι απλός βαστάζος, η φιλντισένια λαβή δήλωση ευζωΐας.
Κομψός. Όχι κομψευόμενος, κομψός.
Όλες οι αξίες του Λιάτικου, όλο το φαντασμαγορικό γίγνεσθαι της ποικιλίας, όλη η εναποτιθέμενη προς μεγαλοσύνη, ελπίδα του Ελληνικού αμπελώνα -μία από τις πολλές-, σε μιά λέξη.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ποντικιανά Χανίων, Κρήτη
Λιάτικο
Ανοιχτό ρουμπινί, με γκρενά ιριδισμούς.
Αιθερική ως είθισται, ανθική μύτη με πάμπολλα γλυκά μπαχάρια, ενσωματώνει φίνα κόκκινα μικρόρωγα φρουτάκια, ίσως όχι στην ιδανική ωριμότητά τους. Μιά μόκα παρεμβολή, μαζί με σκόνη κακάο και λικέρ κράνο, δείχνουν να ισορροπούν ευχάριστα με φυτικούς και βοτανικούς τόνους.
Αριστοκρατικό στο στόμα, δαντελένιο και ντελικάτο, δεν κομπάζει γιά την συνεκτικότητα και τον πληθωρικό του χαρακτήρα, μιλά μόνο γιά τις λεπτεπίλεπτες τελείες που το συνθέτουν. Κόκκινα άγρια φρούτα του δάσους στον μέτριο όγκο, με πολλαπλότητες ανθικότητας και γλυκών μπαχαριών, αφήνουν την εξαιρετική οξύτητα που δρα ως συνήθως στην ποικιλία υπόγεια, να προσθέσει ξύσμα σαγκουΐνι και να ανατάξει τα αρώματά τους, και ενώ οι άϋλες τανίνες κάνουν χώρο γιά λικερένιες νότες με μόκα, σοκολάτα γάλακτος και σκόνη κακάο, αφού εγκολπώσουν ώριμη φυτικότητα και βοτανικό υπαινιγμό.
Πολύ καλή ανθική και λικερένια επίγευση, ιδιαίτερα μπαχαράτη, βαδίζει σε μόκα και τιραμισού δρόμους, αφήνοντας πίσω της ένα συντομότατο ορυκτό πέρασμα, προχωράει έχοντας άρτια φυτική και βοτανική αρωγή, με θέρμη από το αλκοόλ που δεν ενοχλεί.
Πολύ δυνατό στο τραπέζι, από λαδερά και παπουτσάκια, αλλαντικά και απάκι με πατάτα δενδρολίβανου, μέχρι ψητές σουπιές και χταπόδι, οστρακόδερμα στα κάρβουνα, μαύρα ψάρια με λαχανικά και κοκκινιστή σάλτσα, τόνο, κριθαρότο και ριζότο με καραβίδες και κωλοχτύπες, αστακομακαρονάδα.
