Ξεφυλλίζοντας τις αποχρώσεις του γκρι.
Η μοναδικότητα ενός κατ’όνομα μόνον λευκού σταφυλιού, να αποδίδει σε περαιτέρω χρωματικό φάσμα.
Η αναγνωριστική διάθεση του παραγωγού να παίξει με τα σάκχαρα, μεταφράζοντας τις μεταπτώσεις τις κάθε χρονιάς, δίνει στην ετικέττα ένα γοητευτικά αβέβαιο βήμα, που εάν θέλει να εγκαθιδρύσει σαν αυτόνομη μπράντα -μιάς και το όνομά του δεν φαίνεται στην εμπρόσθια ετικέττα- καλό θα ήταν να σταθεροποιηθεί.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Ξερόκαμπος Νεμέας, Πελοπόννησος
Μοσχοφίλερο
Μέτριο προς βαθύ σωμόν.
Στρωτή μπαχαρένια μύτη, με ροζ άνθη και ώριμα πορτοκαλί φρούτα.
Άγουρος λωτός και παστίλια μανταρίνι έχουν προβάδισμα πρόσληψης, στο βάθος βοτανική υποψία, μα καθόλου τα υπόλοιπα τυπικά της ποικιλίας.
Σοβαρό στο στόμα, σε γεμάτο όγκο, με ροζ ανθικά στοιχεία και το εκπληρωτικό πορτοκαλί μπαχαρένιο φρούτο να αποδίδει νόστιμα και άμεσα.
Η καλή, ενεργητική οξύτητα, στρώνει τα σάκχαρα σε επίπεδο ισορροπίας, αφήνοντας μόνον την νόστιμη πλευρά τους και χωρίς να απασχολούν παραπάνω, αντίθετα με την χρονιά του ’17.
Υφέρποντες βοτανικοί τόνοι και ταλκ, και πάλι όμως τα τυπικά λιβανάτα, τριανταφυλλένια και λουκουμένια στοιχεία δεν κάνουν αισθητή την παρουσία τους αφού είναι σχεδόν άφαντα, χωρίς αυτό να αποτελεί μομφή ή να είναι κακό, ενώ μετά τον μέσο ουρανίσκο το ασβεστολιθικό ορυκτό δίνει όμορφη διάσταση.
Καλή μπαχαρένια επίγευση, σαφώς πάνω από μέτρια, χαλαρά βοτανική, ορυκτή και ελαφρά φαινολική, με μικρό τσιμπιματάκι από το αλκοόλ.
Τηγανητές κουτσομούρες και ψητά μπαρμπούνια με σάλτσα πορτοκαλιού-βουτύρου, παλαμίδα πλακί, κοτόπουλο με βερύκοκκα, λαδερά όπως αρακάς και φασολάκια, χοιρινό με γλυκοπατάτα.
