Η επιστροφή του καλοκαιριού.
Με τις αχτίδες του νοικιασμένου ορεινού ήλιου.
Η αναλαμπή του φρέσκου μέσα από τις διεργασίες του ανέγγιχτου.
Η τόση όση μέριμνα χρειζόταν, ούτως ώστε το Merlot και το Syrah να μην συγκαούν και να περάσουν μιά θερινή νότα στο ποτήρι.
ΠΓΕ Πλαγιές Αιγιάλειας, Ελίκη Αιγίου, Πελοπόννησος
Merlot 60%, Syrah 40%
Ανοιχτό και λίγο παραπάνω ρουμπινί.
Στο πεδίο του αισθαντικού η floral μύτη, που μετά την απόλυτα πειστική ανθική νύξη κόκκινων λουλουδιών, προχωράει στο κόκκινο και με κεράσια και βατόμουρα, ενώ τα γλυκά μπαχάρια έχουν σοβαρή εισχώρηση. Ήπια φυτικά στοιχεία και ωραία βοτανικά που κυμαίνονται σε χαμηλές συχνότητες, γήϊνοι και ξηροκαρπάτοι τόνοι, με μία πολύ απαλή οξειδωτική καραμελένια επίφαση που δεν πολυφαίνεται. Το διοξείδιο, με κάποιο παράδοξο τρόπο αντιληπτό.
Ανάλαφρο, απροβλημάτιστο και πλευστό στον ουρανίσκο, αποτελεί εξαίρετο παράδειγμα ενός ερυθρού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αντι-λευκό, είτε γαστρονομικά, είτε σαν απεριτίφ. Ελαφρύς όγκος, ήρεμη ένταση, ισορροπημένη οξύτητα, οι τανίνες θέλουν λίγη ώρα να ενσωματωθούν εντός του ποτηριού, και έπειτα είναι πλέον γλυκές και σατινένιες. Το κόκκινο εξακουλουθεί σαν οδηγός σε ανθικά και φρουτένια πλαίσια, με λικερένιες και γλυκές μπαχαράτες νύξεις αλλά και ενδιαφέρουσες στίξεις αποξηραμένων βοτάνων και τσαγιού, ενώ το οξειδωτικό θέμα αρκετά πιό εμφανές με ξηροκαρπάτους και ξερών χόρτων υποδοχείς. Το διοξείδιο του άνθρακα σχεδόν δεν ενοχλεί.
Ικανοποιητική, μπαχαράτη και βοτανική επίγευση με στρωτά φυτικά τμήματα, με τις τανίνες να ανακάμπτουν λίγο με πολύ ήπια στυπτικότητα. Το οξειδωτικό τέμπο με ξηρούς καρπούς και ξερά χόρτα, ακόμα πιό ευκρινές.
Ταμάμ γιά απεριτίφ στους 12°-14°, θα είναι εξίσου καλό με κοκκινιστές μακαρονάδες, κεφτεδάκια και αλλαντικά, αλλά φυσικά εξαίρετο με θαλασσινά ριζότο και κριθαρότο με ντομάτα ή μπισκ, κόκκινα ψάρια στην σχάρα ή με κοκκινιστές σάλτσες λαχανικών σε φέτες βραχόψαρων, λιαστό χταπόδι.
