Εν τω φωτί σου οψόμεθα φως.
Οι Θεοί του Αιγαίου πάνω απ’ την Άνδρο σπέρνουν λάμπος.
Αθύρματα κι ανδρείκελα ήρθαν και πέρασαν.
Μα το αλμυρό αίμα του καλοκαιριού σου, κανένας αχρείος τους δεν μπόρεσε να σπιλώσει.
Ερυθρός Ξηρός Οίνος, Χώνες Άνδρου, Κυκλάδες
Κουμάρι
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί, με ιώδεις ανταύγειες.
Αινιγματική, μυστηριώδης μύτη που ανοίγει πόρτες. Διάχυτο το γλυκό φυτικό στοιχείο, εμπλέκεται με έκδηλο ιωδιούχο αλάτινο δίαυλο και μελάνι σουπιάς, το ορυκτό του βασάλτη αναδύεται απρόσκοπτα. Ώριμα, τραγανά αλλά και σταφιδιασμένα κεράσια, συνθέτουν ένα γοητευτικά ετερόκλιτο τρίο ανιχνεύσεως του κόκκινου χρώματος με κάποιες σκουρότερες, μελανές ανταύγειες. Γινωμένα αλλά και παστά βύσσινα συνηγορούν στο ερυθρό, κάποιες λακτικές και βουτυρένιες όψεις, εν τη απουσία του βαρελιού συνάγουν υποθετική MLF, κατευθύνοντας την αντίληψη σε ορίτζιναλ New York Cheesecake με βύσσινο. Το ανθικό επίμετρο έρχεται πιό πολύ με μπλε και μωβ συχνότητες πανσέδων. Καταπληκτική μπορντούρα μπαχαριών, ποιοτικής σοκολάτας, μαύρου πιπεριού, το ορυκτό καιροφυλακτεί ξανά με καρβονικότητα.
Αλσηίς πέπρωται στο στόμα, το υγρό μαύρο αλάτι της Χαβάης σπέρνει ενεργό άνθρακα και σκούρα πετρώματα λάβας, ανοίγοντας χώρους να βατευτούν η αρμύρα και η γλύκα. Πηχτό, εξωραϊσμένα πικρό, με την ακαριαία σύνδεση του αλατιού και της ηδύτητας, το φρούτο είναι απροσπέλαστα συνεκτικό και πόσο μα πόσο αυθεντικό, γνήσιο, με έκπαγλη εκφραστικότητα. Υπέροχη φυτικότητα με φύλλα συκιάς και μουριάς το πλανεύει, τα ποσοστά μαγματικής ορυκτής ενέργειάς του επιδρούν μεγεθυντικά στην παλμωτική ένταση. Η οξύτητα είναι ένα χάρμα αισθητικής διαπερνώντας υψηλά, κι όμως με χαμηλά hertz, στον ρωμαλέο, μαρμάρινα σφιχτό όγκο, ζουμερότατο μολονότι μετρίου βάρους και ξεγελώντας γιά γεμάτο. Η αρχιτεκτονική των τανινών παραδίδει μαθήματα μηχανικής μεσαίου ύψους, κρύβοντας την στιβαρή τους σύσταση.
Μακρά, απολαυστική επίγευση, με ένα σωρό εικόνες μαύρου ορυκτού, μελάνης, αφρίνας και γλυκόξινου φρούτου με πιπεράδα, λακτικότητα, μπαχάρια και κουβερτούρα. Η δε γλυκιά φυτικότητα το συντάσσει εξαιρετικά, με τις τανίνες να δίνουν να γίνει κατανοητό πόσο υψηλές είναι.
Κρίμα, κρίμα, κρίμα γιά το Diam 3, θα ρισκάρω τον χρονικό ορίζοντα επαφιόμενος στην υπέρτατη συμπύκνωση, ενέργεια και αψεγάδιαστη ποιότητα του χυμού.
Δεν θυμάμαι να έχω δοκιμάσει τίποτα παρόμοιο, είναι ό,τι πιό αυθεντικό συνάντησα τον τελευταίο -και όχι μόνον- καιρό.
Ψητό μοσχαρίσιο συκώτι με πάπρικα και παπουτσάκια, γιά την πίκρα. Προορίστε το γιά μνημειώδεις κοπές με πυκνό marbling, όσο πιό καλές και ακριβές ράτσες βοδινού, τόσο το καλύτερο, καλή καπνίλα από καλό ξύλο, καλό χοντρό αλάτι, και that’s it. Έως τότε, ένα NY Strip steak, ένα 4-pepper steak, μία porterhouse Jack Daniel’s sauce, θα σας κρατήσουν ζεστούς.
