Έρευθος στιλπνόν.
Le tatouage rouge.
Το μαρκάρισμα του Λιάτικου.
Στα χρόνια που ήρθαν, στα χρόνια που θά’ρθουν.
Το σημάδι του Ερυθρού Φωτός, σκηπτός πεσών εις τας κεφαλάς των απίστων.
ΠΟΠ Δαφνές, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Λιάτικο
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Παγκόσμια μύτη, κλείνοντας δεκατρείς χιλιετηρίδες κρασιού. Απόκοσμα πολύπλοκη, σχεδόν τρομαχτική γιά τον δοκιμαστή που καλείται να αποκωδικοποιήσει Ορφικούς κώδικες. Μόνο σε γενικούς άξονες -αλλιώς θα χαθούμε στους ατελείωτους μαιανδρισμούς της επιμεριστικής απόλαυσης-, αποξηραμένα μυριστικά βότανα και παλιά ωριμασμένα τσάγια εμπεριέχοντας Οolong και Wuyi ανάμεσα στο μαύρο και του βουνού, πλείστα όσα μπορούν να καταγραφούν, ξέρα πέταλα ερυθρών και σκούρων λουλουδιών κλεισμένα σε ένα βαζάκι, πολυτελές παλιό δέρμα από μονάκριβο καναπέ Chesterfield θαρρείς, πατέ ελιάς, και κείνο το φρούτο που λαμπυρίζει σύγκορμα έσωθεν, στέλνοντας φωτεινές ριπές τροχιοδεικτικής ηδονής: Ώριμες στα όρια φράουλες και πάστα φλώρα φράουλας, ώριμα στα όρια σμέουρα και σιρόπι σμέουρου, παστά κράνα σε λικέρ. Κι έπειτα, έρχεται το σαντούκ του υφαντού μπαχαρένιου καμβά να σκεπάσει σαν άϋλη εσάρπα, με γλυκά μπαχάρια, espresso από σπάνιες ποικιλίες, ωριμασμένες κουβερτούρες, με μιά ύπουλη, κρυφή, πτητική διάδραση και αλδεϋδικότητα τρυφερών, ευωδιαστών τόνων.
Εμβολή στο στόμα.
Τρυπιούνται πάραυτα όλα, μεθοδικά σαν από πικρό, γλυκό δηλητήριο που προχωράει υπόγεια, μοχθηρά, κι όμως λυτρωτικά. Απλωμένος πολύ όγκος που δίνει την εντύπωση του γεμάτου, σε μιά δεύτερη, πολύ προσεκτική θεώρηση, μάλλον σαρκωδώς μέτριος, η επιτελική, υψηλή οξύτητα έρχεται σε μικροδόσεις διάτρησης, λεπτή σαν μεταξένιο νήμα, μέχρι να συλλέξει λαμπερά ορυκτά εργαλεία και να τρανωθούν μαζί, σε ξεσηκωτική, ανατασιακή τροχιά, που πάλι χτυπάει από χαμηλά γιά να εξαερωθεί υψιπετώς, χαρίζοντας λεπτομέρεια, λεπτεπίλεπτη εξαΰλωση και ντελικάτη φόρμα στο φανταστικής νοστιμιάς φρούτο. Με μεγάλη επιμονή στην διάρκεια η ένταση, που και πάλι -χωρίς ποτέ να γίνεται κουραστικό αυτό- έρχεται από βρυχούς, μύχιους πορθμούς του φρούτου, με τις ισχυρές πλην μακιγιαρισμένα γλυκές τανίνες, περασμένες από βαθύ, ακριβές πελέκι που τα τρίτονα foudres εξουσιοδοτούν, λειτουργώντας σαν μεγεθυντής απόλαυσης, και που οι αληγείς φωταψίες μπαχαράτων, καφέϊνων, δερματικών, ξερών ανθικών και κυρίως βοτανικών κλειδιών, εξακτινώνουν ουρανομήκεα το ανάστημά του.
Μακρότατη, ορυκτή λεπτοφυώς, με σθεναρή αλλά όχι αιχμηρή παρουσία του αλκοόλ, επίγευση. Πολυφωνική σε όλα τα μήκη και πλάτη και με βαθύτατη πολυπλοκότητα, διαδίδει την ανωτερότητα του Λιάτικου στα οινικά πέρατα.
Οπλάρα μέγιστη και φοβερή στο τραπέζι, γαστρονομικός σαρωτήρας. Θα επιλέξω μιά τετράδα, ανάμεσα στην τεράστια γκάμα που μπορεί να καλύψει. Μπεκατσίνι με σάλτσα κερασιού, τσαγιού και κεδροκούκουτσων, μάγουλα από βλαχοσφυρίδα με σάλτσα ντομάτας και εποχιακών λαχανικών, σουβλάκι αποβραδίς μαριναρισμένο, από το ανώτερο όλων Καλαρρύτικο πρόβατο στα κάρβουνα, βόειο κοκκινιστό χτένι με μπάμιες. Γιά το τελευταίο, φάγωσον μεν, άκουσον δε.
