Η κολιγιά των έννομων αγαθών.
Η συνάθροιση πρωτογενούς, πρωτότυπου ποικιλιακού στίγματος.
Ο συγκερασμός αγροτικής χωροταξίας, μοναδικού οικοσυστήματος, ιστορικής φαντασιακής προβολής.
Και η Ραψάνη ανεβαίνει ψηλά στην συνείδηση. Ψηλά αρκετά γιά να εναποτεθεί προσδοκία, γιά έναν τόπο που τελούσε υπό καθεστώς τσιφλικιού, κάτω από το βλέμμα ενός αυστηρού επιστάτη.
Η Ραψάνη που μπορεί.
ΠΟΠ Ραψάνη, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Ξινόμαυρο, Κρασάτο, Σταυρωτό
Ανοιχτό προς μέτριο ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Πανδαισιακός κόσμος στην μύτη, με μεγάλη επίδειξη σοβαρότητας.
Απολύτως γήϊνη, σχεδόν τρουφένια, αφήνει πολλά είδη τσαγιών να εναποτεθούν δίπλα στο φινετσάτο βοτανικό στοιχείο από bouquet garni. Το αποξηραμένο δεσπόζει ευκταία στο κόκκινο χρώμα, με ξερά αγριολούλουδα να παρατίθονται δίπλα σε αφυδατωμένους δασικούς καρπούς και υποψία φράουλας, ενώ γλυκά Ανατολίτικα μπαχάρια, καφές και λικέρ κράνο, δέχονται πολύ ντροπαλή δερματική νότα.
Ντελικάτο και πλήρως umami. Τίποτα φρουτένιο στον εκπληκτικά ζυγισμένο, μέτριο όγκο του ουρανίσκο.
Κραυγάζει γήϊνα και τρουφένια σαν ένα παλαιάς σχολής Barolo, με το μαύρο τσάϊ στην κορυφή των αδιάκοπων βοτανικών συνειρμών, που εισχωρούν στον κόκκινο αποξηραμένο και ανθικό λογισμό των καρπών. Η ζωτική οξύτητα δρα με πολύ ωραίο τρόπο όπου δεν αναστατώνει, με τις τανίνες να προβάλλουν ωριμότητα και γεωμετρικό φινίρισμα, κάνοντας τον δοκιμαστή να ξεχάσει τις ισχυρές καταβολές τους, γλυκόπιοτες και ζουμερές σχεδόν. Όλα περικυκλώνονται από γλυκό μπαχαρένιο πλαίσιο με λικεράτες νότες, όπου ο καφές έχει εξέχουσα θέση με ληγμένη την δερματική στίξη, ενώ το ορυκτό είναι ευδιάκριτο.
Μακρά, ορυκτή, μπαχαρένια και καφέϊνη επίγευση, με τον γήϊνο χαρακτήρα να πρωτοστατεί μέσα στην αύρα του βοτανικού πεδίου με την κυμινένια υπόκρουση, ενώ αποσπάσματα αποξηραμένης γλύκας ανθέων και καρπών γίνονται υπέροχα αισθητά. Πολύ ευφραντική, δεν την ξεχνάς εύκολα, το θειώδες που ακούγεται καλά αλλά δεν σε νοιάζει, το πιστοποιεί αυτό.
Θα έπαιρνα αυτό το πακέτο, θα προσέθετα την ένταση και εισχωρητικότητα των Old Vines, γιά να φτιάξω ένα ιδεατό υπόδειγμα Ραψάνης.
Γαστρονομικό, με μεγάλο βεληνεκές στο τραπέζι.
Κρασάτος κόκκορας, παναρισμένα σε αυγό και φρυγανιά και μαριναρισμένο με γιαούρτι, πάπρικα και μυρωδικά, μπουτάκια κοτόπουλου. Κυμινένια σουτζουκάκια, παρμάκ κεμπάπ, σούβλες και ψητά της ώρας. Θα το ονειρευόμουν με φέτα βλάχου ή ροφού, με σκορδάτη κοκκινιστή σάλτσα λαχανικών.
