Γερνώντας μαζί.
Με μιά τσανάκα κοινό φαΐ.
Τα αμπελάκια από Τροχάλα, Βορού και Πεύκη, δώσαν τους χυμούς της ζήσης.
Και με μιά άδηλη κι όμως συνεννοήσιμη γλώσσα που μιλήθηκε πέρα από Κρητικές ντοπιολαλιές και κοσμοπολίτικα φραντσέζικα, το Syrah και η Μαντηλαριά διεκπεραίωσαν τον κύκλο τους.
ΠΓΕ Κρήτη, Κάτω Ασίτες Ηρακλείου, Κρήτη
Syrah, Μαντηλαριά
Αρκετά προχωρημένο ηλικιακά, μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με ισχυρή γκρενά αντιπροσώπευση.
Ιδιαίτερα εξελιγμένη μύτη με πλατύ μπαχαράτο μέτωπο και βαλσάμικα σημεία, που αποδίδει κανέλα, μοσχοκάρφι και γαρυφαλέλαιο, με καμένο καφέ, καζάν ντιπί, ψημμένη καραμέλα, κουβερτούρα και μελάσα, έχοντας εμφανή πτητικά αλδεϋδικά σημάδια. Σοβαρά πολύπλοκη σε κάθε περίπτωση, ανοίγει με αποξηραμένα κόκκινα φρούτα και άνθη, συνευρισκόμενα με βοτανικές νότες από βρασμένα, δάφνη και bouquet garni, ενώ γήϊνα χωμάτινα στοιχεία προσχωρούν στο ευρύ σύνολο.
Οι θαλεροί χτύποι της οξύτητας προσπαθούν να αναβιβάσουν το -με σαφή τριτογένεια- φρούτο από αποξηραμένο, σε αφυδατωμένο ή και υπερώριμο, χωρίς όμως η ντιρεκτίβα να βρίσκει απόλυτη ανταπόκριση, πλην όμως υπάρχει παλιοκαιρίσια γοητεία, καθώς και η εκπλήρωση του βαθιά ώριμου που του δίνουν αβανταδόρικους πόντους. Ελαφρούτσικα στεγνές τανίνες μετρίου ύψους που όμως δεν σκαλώνουν, διευκολύνοντας την πλευστότητα στον μετρίου και ίσως και παρακάτω βάρους όγκο, την ώρα που η βύθιση στον μπαχαράτο ορίζοντα με τα καφέϊνα και συν αυτώ στοιχεία που προσμετρήθηκαν στην μύτη, μαζί με την χωμάτινη διάσταση και το πάντα ξερό ανθικό και βοτανικό φόντο, μοιάζει εκ των ων ουκ άνευ. Οι ήπια bitter νότες φαίνεται να έχουν χωνέψει την πτητικότητα.
Μέτρια και πλέον επίγευση, με απαλή εκδήλωση στυπτικότητας και μικρό ορυκτό πέρασμα. Βαλσάμικη, μπαχαράτη, χωμάτινη και αποξηραμένη με ελαφριές bitter αφορμές, δύει με μικρά ξηροκαρπάτα και καφέϊνα αποσπάσματα με ίχνη παλιάς σοκολάτας, ενώ μιά βολβώδης ψητή σκορδάτη αναφορά κάνει λόγο γιά αναγωγική στιγμή.
Θα στοιχημάτιζα γιά 100% Μαντηλαριά, χάνοντας πανηγυρικά τα φράγκα μου.
Αβέρτο όμως στο τραπέζι, με την ευελιξία που του δίνει η τριτογενής φύση του. Ώριμα, τραβηγμένα κίτρινα σκληρά τυριά, κοκκινιστές μακαρονάδες με κομμάτια μοσχαριού, ψητό κρέας στα κάρβουνα κόκκινο και μη, κοκκινιστό κοτόπουλο, χοιρινό με ατζέμ πιλάφι, γιαουρτλού, σις κεμπάπ και παρμάκ κεμπάπ όπως και Σμυρναίϊκα σουτζουκάκια αλλά και απλά, κεφτεδάκια, και πάει λέγοντας.
