Το τοπίο της Λημνιώνας.
Όχι τόσο ξεκάθαρο ως προς τον γεωγραφικό προσδιορισμό, όσο ευκρινές ως προς την εμπλοκή του ανθρώπινου παράγοντα. Μεθερμηνευόμενο αυτό, μας δείχνει ότι το θρυλούμενο ταυτοτικό στίγμα του σταφυλιού, περισσότερο υπόκειται στην οινοποιητική διάθεση του παραγωγού, παρά ισχύει το ίδιο του, αυτό καθ’εαυτόν του.
Και είναι πολύ ενδιαφέρον, το ότι έχουν ήδη δημιουργηθεί πυλώνες και σημεία αναφοράς, παρόλη την μικρή τράπεζα δεδομένων, και την μετρημένη καλλιεργητική ιστορία της ποικιλίας. Οι τόσο διαφορετικές εκφράσεις του, από μία ελάχιστη συστάδα παραγωγών, πυροδοτεί εκ νέου τα θεμελιώδη ερωτήματα περί terroir, ποικιλιακού ιδιώματος, και καταλυτικής ανθρώπινης χειραγώγησης, στο διηνεκές.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Μέτριο ρουμπινί.
Μπόλικα μπαχαράτη μύτη με διακριτή πτητικότητα, δίνοντας την επεξήγηση του βερνικιού.
Τα ενδότερα παρέχουν πλειάδα κόκκινων φρούτων, και στην αφυδατωμένη τους μορφή, καθώς και δαμάσκηνου, με τα ίχνη ινδοκάρυδου να μην παραμελούν να ταυτοποιούν την καταγωγή του βαρελιού, ενώ αποξηραμένα σκούρα λουλούδια και μικρή υποψία δέρματος ακολουθούν, καθώς και φυτικοί τόνοι σε χαμηλότατο κατώφλι.
Πολύ γλυκό το κόκκινο φρούτο στον ουρανίσκο, λιγώνει όμορφα τον σχεδόν γεμάτο όγκο, με την άπλετα μπαχαρένια υπόσταση να νοτίζει τα γλυκόξινα παστά βύσινα και την ώριμη κερασένια και αφυδατωμένη υποβολή του που εκφέρεται και ως maraschino, έχοντας την πολύ δυναμική οξύτητα όμως, να επιλαμβάνεται καίρια προς άμεση ισορρόπηση. Αποξηραμένα άνθη με αλδεϋδική βερνικένια νύξη, κατεργασμένο δέρμα σε μικρή ανάγνωση και ώριμος φυτικός υπαινιγμός, συναντούν φευγαλέο ορυκτό θέμα, με τις γλυκές, πάνω από μέτριες τανίνες να έχουν δεχτεί πολύ καλή δουλειά, και να γλιστράνε παιχνιδιάρικα.
Η καλή σε μάκρος, γλυκόξινη επίγευση, συνεχίζει πομποδώς μπαχαράτα προσλαμβάνοντας και λίγο καφέ με σοκολάτα, με αφυδατωμένα κόκκινα γλυκά φρούτα και δερματική αντήχηση, μικρή φυτική συνέργεια, ενώ είναι ιδιαίτερα καυστική από το αλκοόλ και το φρέσκο θειώδες.
Ατυπικό -όσο έχει διατυπωθεί μιά καταγραφή της ποικιλίας στα λιγοστά της χρόνια στο προσκήνιο- πλην πολύ νόστιμο, εξωθώντας το φρούτο σε πλήρη ή και πέρα από αυτήν, ωριμότητα, αν μου έλεγαν πως πρόκειται γιά ένα μπλεντ με βάση την Λημνιώνα, θα το έχαφτα χωρίς συζήτηση.
Πιό έτοιμο γιά τετράποδη και φτερωτή πρωτεΐνη αλλά και γιά πάστα.
Ψητά της ώρας, αρνίσιο ραγού με pappardelle, κοκκινιστός κόκκορας με χοντρό μακαρόνι, κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες, κίτρινα σκληρά τυριά.
