Αφήνοντας την σιδηρά παρακαταθήκη των αιώνων να μιλήσει αντ’αυτού.
Το Λημνιό λαλεί με ακατάληπτη, ανήκουστη διάλεκτο, την νίκη του επί της λήθης.
Τα αρχαία του λόγια, μόνο έναν τρόπο ξέρουν να αποδοθούν, αυτόν του χυμού των καρπών του.
Τα κρασιά του, λαβωμένα από χρωματική ένταση, απομακρυσμένα από την σύγχρονη αντίληψη γιά το τι είναι οίνος, φέρουν την σοφία χιλιετηρίδων.
ΠΓΕ Μακεδονία, Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, Μακεδονία
Λημνιό
Ανοιχτό ρουμπινί με γκρενά ιριδισμούς.
Αιθερική ανθική κομψότητα στην μύτη, με γενναία αποθέματα παραστάσεων ξερών σκούρων λουλουδιών, που συμπλέκονται με καμένη καραμέλα, ζαχαρωμένη φράουλα και cranberries, ενώ ισχυρή αντίσταση από το ευρύ μπαχαρένιο πλαίσιο, φέρνει μόκα και καφέ, μαζί με κρυφοβοτανικούς αποξηραμένους υπαινιγμούς.
Ιδιοσυγκρασία στο στόμα, όπου η σχεδόν ανεπαίσθητη οξειδωτική κεραία, ανοίγει τον εντεταμένο μπαχαρένιο θόλο που έχει πιτσιλιά γαρυφαλέλαιου, ώστε να εισέρθει το γλυκό, ανθικό, κόκκινο φρούτο, που έχει αμφότερες αποξηραμένες εκδοχές.
Καφές, ξερά βότανα, λικερένιες νύξεις και προφιτερόλ, μαζί με ψητή φλούδα από σαγκουίνι, δίνουν τον τόνο στην ταυτότητά του. Παρότι γεμίζει τον ουρανίσκο απατηλά, το σώμα έχει ανάριο μέτριο βάρος, ενώ η καλή, εξισορροπιστική, μέτρια οξύτητα, συντείνει στην ελαφράδα, όπως φυσικά και οι μεταξένιες τανίνες κάτω του μετρίου ύψους.
Καλή, ιδιαίτερη, μπαχαρένια επίγευση, με πολύ καφέ, espresso, σκόνη κακάο και τιραμισού, έχει μικρές λικερένιες βοτανικές διαφυγές.
Μιά ακίδα έντασης, θα το έστελνε αλλού.
Φερθείτε του όπως του πρέπει, βάζοντάς το δίπλα σε κοκκινιστές φέτες ροφού, βλάχου και σφυρίδας, χταπόδι με γλάσο ροδιού, αστακομακαρονάδα, ψητή σουπιά με ούζο, τρίχρωμες πιπεριές, βούτυρο, θυμάρι και δενδρολίβανο, ψητές καραβίδες, γαρίδες σουβλάκι.
