Με δεμένα τα μάτια.
Η προσέγγιση μιάς ποικιλίας, με ελαχιστότατο καταγραφέν ιστορικό, μηδαμινές οργανοληπτικές προσλαμβάνουσες, πενιχρή διαφορετικότητα στον οινοποιητικό χειρισμό της.
Η απονενοημένη πορεία στα τυφλά βήματα, η δυσκολία χάραξης ευθείας, η αβεβαιότητα του να κρατηθεί σταθερός ρυθμός.
Και εκεί πρέπει να λύσεις το μαντήλι.
Να αφουγκραστείς από το υπάρχον, δοθέν μέχρι τώρα, από τους μετρημένους που έχουν ασχοληθεί μαζί της, δίπολο, μεταξύ του πλούτου και της υπερβολής, και της πιό εγκρατούς, εσωτερικής διάβασής της.
Και να δεις πόσο λατρεύει τον αναγωγικό δρόμο, πόσο δεν της ταιριάζει η κακώς εννοούμενη ”καθαρότητα” παρά μόνον ο τονισμός των εγγενώς υπαρχόντων, ”βρώμικων”, ανορθόδοξων στοιχείων που την χαρακτηρίζουν, και πόσο τέλος, απεχθάνεται την βελανιδιά, όχι αυτήν καθαυτής, αλλά τον τρόπο με τον οποίο δεν γίνεται ο διάμεσος της πολυμεριστικής εξέλιξης, αλλά ο δότης εξωγενούς αντίληψης.
Ποικιλιακός Ερυθρός Ξηρός Οίνος, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Σχεδόν μέτριο ρουμπινί.
Γενναιόδωρα μπαχαράτη μύτη, με το τσίμπημα του ινδοκάρυδου που υπερτερεί της βανίλιας, να προδίδει την καταγωγή του βαρελιού. Πυρήνας άγριων καρπών του δάσους που ρέπουν περισσότερο προς το κόκκινο, με κεράσια και raspberries, framboise liqueur, με γλυκές φυτικές νότες και εξαιρετικά χαμηλόσυχνα σήματα δέρματος, μέσα σε ωραίο ανθικό περιβάλλον. Σε μικρό κατώφλι αντίληψης σχιστολιθικές, ορυκτές στίξεις.
Στρογγυλό, αρκετά νόστιμο στο στόμα, με γλυκές, σαρκώδεις, πολύ όμορφα λειασμένες τανίνες και ξεσηκωτική, ενεργειακή οξύτητα, μέσα από την καρδιά του μέτριου όγκου.
Η γραμμή της μεθοξυπυραζίνης που αγγίζει και το πράσινο φάσμα, προσπαθεί να μετριαστεί από το πλούσιο μπαχαρένιο πλαίσο που δείχνει περισσότερο Αμερικάνικο ξύλο.
Επαμφοτερίζουσα φυτικότητα λοιπόν, με λικερένιες και ανθικές παραπομπές, το δέρμα σε εξακολουθητική καταστολή σχεδόν άφαντο, και ο πυρήνας του δασικού φρούτου ζωηρός, ενώ πολύ ωραία έκφραση έρχεται από το ορυκτό, που μετά τον μέσο ουρανίσκο είναι κάτι παραπάνω από εμφανές.
Όλα τα παραπάνω όμως, υπό την ομπρέλα και άμεση επιρροή του βαρελιού, που συνιστά σοβαρό οργανοληπτικό ανταγωνιστή του φρούτου.
Μέτρια, μπαχαράτη, ελαφρά αλκοολική, πολύ ορυκτή επίγευση, με την φυτική πράσινη πικρίλα να δίνει στίγμα.
Σκληρά κίτρινα λιπαρά τυριά, γεμιστό ρολό αρνιού με μυριστικά βότανα, αρνάκι με κεράσι και δυόσμο με πληγούρι.
