Νιοστής ισχύος.
Η ακαθόριστη ρίζα Ν.
Ένας απροσδιόριστος παράλληλος.
Το βαρέλι, ως υπέρ το δέον παράγων επίδρασης.
Οίνος Λευκός Ποικιλιακός, Μυρτόφυτο Καβάλας, Μακεδονία
Ροζακί
Μέτριο, πρασινωπό λεμονί.
Βαρελάδα, όπως λέμε βαρκάδα, στην μύτη. Βανίλια μπόλικη, πλούσια κρέμα, η τελευταία δε εμπλέκεται άμεσα σε εκφάνσεις μπανάνας, ενώ ώριμο πεπόνι και confit ακολουθούν κατά πόδας. Γαρδένια κατά απόλυτη πλειοψηφία των λιπαρών ανθέων, με τις αμυδρές βοτανικές και μπαχαράτες εκφράσεις να πνίγονται στον ποταμό βουτύρου και ζύμης, ενώ ποσαρισμένα εσπεριδοειδή και ώριμα λευκόσαρκα κάνουν την ύστατη προσπάθεια να αναδυθούν.
Γεμάτο στον ουρανίσκο, αρκετά κρεμώδες και βουτυρώδες, παρ’όλ’αυτά όχι με έκλυτο πλούτο. Οι δύο κυριότερες συστατικές ουσίες της δρυός που επιδρούν άμεσα, βανιλίνες και λακτόνες, αλλά και furfural -αφήνοντας απ’έξω ισοευγενόλες, ευγενόλες και guaiacol-, κάνουν φουρφούρι τα υπόλοιπα αρώματα, επιβάλλοντας τον νόμο του βαρελιού. Χαμηλή ένταση και κραδασμός κάτω από το βάρος του ξύλου, η οξύτητα σε μέτριο ή και κατά τι κατώτερο βήμα όπου μάλλον καταλύει εκεί, υπό της μεσαίας σκάλας, οι αμυδροί ορυκτοί τόνοι και το χαμηλό αλκοόλ σώζουν το κρασί από το απευκτέο κατώφλι της πλαδαρότητας.
Στην ίδια τονικότητα και αστερισμό η μετρίου και παραπάνω μήκους επίγευση, με τις ορυκτές ικμάδες να μην καταφέρνουν να ανατρέψουν την επιβλέπουσα αρχή του βαρελιού, και παρόλη την ανάκαμψη των βοτανικών και ελαφρά πιπεράτων στοιχείων.
Το βαρέλι φαίνεται ακόμα περισσότερο με το φαγητό, οπότε κανονίζουμε.
Φιλέτα λευκών ψαριών με πλούσιες σάλτσες όπως Hollandaise, beurre blanc, σάλτσα Σαμπάνιας, πληθωρικά ριζότο θαλασσινών αλλά και αλευρωμένα σαγανάκια με τυρί και μουστάρδα, φοντύ τυριών, τερίνα πατάτας με μπέϊκον, κις λορέν, χοιρινή τηγανιά με πλούσιο πουρέ και μαγιονέζα.
