Δύο παγωμένες φλέβες.
Δυό προστάτιδες φρυκτωρίες.
Δύο ποτάμια, Bodrog και Tisza, φυλάγαν άσβεστο τον θρύλο του Tokaj γιά τετρακόσια χρόνια.
Δροσάτο, ζωηρό νερό, ξεβγάζει τα καιόμενα λάβαρα της δόξας των βασιλέων.
Γιά να στέλνουν αιώνια, τηλαυγές φαρογέννητο μήνυμα:
Τίποτα δεν μπορούσε να λιώσει τον χρυσό των Μαγυάρων.
Τίποτα δεν έχει δύναμη να αποξέσει την αληγή λάμψη, του μεγάλου χρέους της γης του ηφαιστείου.
Tokaj, Tokaj Hegyalja, Ουγγαρία
Furmint
Βαθύ χρυσαφί.
Ο μύθος των βασιλέων στην μύτη.
Στέρεη στήλη παστίλιας και ζαχαρωμένου ανανά με μεγάλο όγκο fureanol, βάλλει απροσχημάτιστα κατά του θυμικού. Αποξηραμένα και ημιαφυδατωμένα βερύκοκκα, κομπόστα ροδάκινο, ορυκτές αναθυμιάσεις, κίτρινα μπαχάρια, και γερασμένα ωχρά άνθη καλπάζουν με βοτρυσμένη φρεσκάδα.
Καθηλωτική γλύκα στο στόμα, με τα τεράστια αποθέματα της οξύτητας να λυγίζουν σχεδόν από την εμφορούμενη 240 g/l, σταλάζουσα τροπικό μέλι θάλασσα της ηδύτητας.
Το ιξώδες φιλμ του γλυκερολικού λίπους επιχρίζει τον ουρανίσκο, και ενώ η αυθόρμητη ζύμωση των ογδοντάχρονων πρέμνων εκθέτει απερίσπαστα τον τροχισμένο σπινθιρίζοντα ορυκτό χαρακτήρα, αντλείται ζωτικότητα και φρεσκάδα μέσα από το συμπαγές μπαχαρένιο σύνολο του μετρίου όγκου.
Ζουμερά ώριμα και υπερώριμα βερύκοκκα κοντράρουν αισθητηριακά την κάθε μορφή ανανά που μπορεί να καταγραφεί, λιπαινόμενα από βούτυρο λευκής σοκολάτας.
Μακρά, ορυκτή, πλημμυρισμένη ηδυπάθεια επίγευση, με βερυκοκκένια και γλυκά μπαχαρένια στρώματα να πασπαλίζουν το γλυκό κουταλιού σταφυλάκι.
Mangalica paté, foie gras, και στοχευμένα, Stilton, Gamonéu.
