Μαλαματένια ήταν η κλωστή.
Και οι ραφτάδες της Νάπολης ντράπηκαν.
Οκτακόσια Ροδίτικα μέτρα ψηλά, οι πιέτες της γηραλέας εβδομηντάχρονης Μαλβάζιας βελονιάζονται από τις ονειροπαγίδες των ανέμων, σκορπίζοντας στο Αιγαίο την εικασιολογική σπέκουλα της σύνδεσης με την Malvasia di Casorzo.
Οίνος Φυσικώς Γλυκύς, Έμπωνας Ρόδου, Δωδεκάνησα
Malvasia Aromatica
Βαθύ κεχριμπαρί.
Σοβαρό βάθος στην πολυδιάστατη, elegant οξειδωτική μύτη, που κρατάει πολλές βαθμίδες σαν αλλεπάλληλα οσφρητικά κύματα. Απαλλαγμέμη από αντιαισθητική πτητικότητα, δίνει μόνο τόσο όσο κόλλα γιά να επισυναφθεί στην πολυπλοκότητα, αφήνοντας ανθόμελο και άλλα σκουρότερα μέλια να διακριθούν, όσο η επικυρίαρχη ξανθή σταφίδα κομπανιάρεται από σιρόπι βερύκοκκου. Ξηροκαρπάτη και σουσαμένια αίσθηση, πολλά γλυκά ανοιχτόχρωμα μπαχάρια, λικέρ πορτοκάλι γιά την εσπεριδοειδή εκδοχή, ενώ οι βοτανικές νότες έρχονται λεπτά και ντελικάτα έχοντας γήϊνο περίγυρο.
Επιτελική ηδύτητα κατακτά ηδονικά τον απαλά γεμάτο, κολλώδη και λιπαρό ουρανίσκο. Πλησμονή παλιοκαιρίσιου λούσου που όμως νεανίζει ιδανικά, αφού η οξύτητα προβαίνει στην πρέπουσα παρακέντηση, δίνοντας γλαφυρή και ακμαία υπόσταση στο εκφραστικό φρούτο αμυδρής οξειδωτικής φύσεως. Δεν εξέχουν πολλά πράγματα ούτως ώστε να προβληματίσουν, και η εκπληκτική προσομοίωση της οσφρητικής αναδίφησης έχει ορυκτή διαγράμμιση γιά να συνταχθεί στην όξινη ανύψωση, προτού ήπια αλκοολική θέρμη τροφοδοτήσει και με άλλη γλύκα.
Μακρά, τρισηδονική επίγευση με ελαφρές φαινολικές άκρες, η υπόγεια ορυκτότητα επιδοκιμάζει το μελένιο φρούτο, ανασημαίνοντας τα μπαχαράτα, ξηροκαρπένια και λεπτεπίλεπτα βοτανικά σημεία, με καφέ, σοκολάτα και κακαόσκονη.
Πορτοκαλόπιτα, ραβανί, κανταΐφι, σαραγλάκια και σιροπιαστά, πάστα φλώρα με μαρμελάδα βερύκοκκο.
