Στα ψηλά.
Στάση Μέγα Σπήλαιο.
Στον όψιμο βλαστικό κύκλο, που επιβάλλει η αραιή ατμόσφαιρα, το μεγάλο υψόμετρο, οι στριφνές κλιματικές συνθήκες.
Εξαναγκάζοντας το πολυδουλεμένο Syrah να αποκηρύξει θερμότητα, μάλλον μάταια, και να προσλάβει περισσότερη από τα συνηθισμένα του, κοκκινάδα.
Αλλά το Syrah ξέρει πλέον.
Είναι πολίτης αυτού του τόπου.
ΠΓΕ Αχαΐα, Αίγιο, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Syrah
Κάτι λιγότερο από βαθύ ρουμπινί.
Αμερικάνικη αίσθηση βαρελιού στην μύτη, που ασχολείται με ατενή μπαχαρώδη και πιπεράτη πρόσληψη, με μακρινές νότες ινδοκάρυδου συν τοις άλλοις. Δαμάσκηνα και κόκκινα κεράσια, μαζί με μαύρα φραγκοστάφυλα, ενώ εμβόλιμη νύξη αποξηραμένου δαμάσκηνου δίνει στίγμα ωριμότητας, όπως και ο υποβόσκων τσαγένιος τόνος που παίρνει το μερίδιο από το βοτανικό πεδίο που προσπαθεί να αναδυθεί. Σκούρες ορυκτές εκφορές, όχι μεγάλης έντασης.
Καλοστημένο στο στόμα και αρκετά στρογγυλό, με σωστή ένταση οξύτητας που καβαντζάρει το μέτριο, και ισχυρές αλλά πλανιαρισμένες τανίνες που δίνουν γλυκύτητα παρά αγριάδα, στον πάνω του μετρίου, αλλά όχι εμφατικά γεμάτο όγκο.
Το κόκκινο δεν είναι αδύναμο στοιχείο στο φρούτο, με κεράσια και βύσσινα να συναγωνίζονται το μαύρο δαμάσκηνο, μέσα σε ένα ευρύ μπαχαρένιο περιβάλλον που η παραμονή στο νέο βαρέλι δίνει σαν πρόκριμα. Αποξηραμένα λουλούδια σε πολύ μικρό κατώφλι, μαύρο τσάι με κρυφοβοτανική νότα, σκούρο ορυκτό πέτρωμα και αρκετό αλκοόλ.
Ικανοποιητική μπαχαρένια επίγευση, που όμως εκδηλώνει λίγο παραπάνω στυπτικότητα, μαζί με τσαγένια και ορυκτά σημάδια και ενώ το αλκοόλ συνεχίζει να θερμαίνει.
Βοδινό κρέας στην σχάρα, λαζανάκι με κόκκινη σκορδάτη σάλτσα και κομμάτια από σαλάμι Λευκάδας, κίτρινα σκληρά τυριά, ψητό συκώτι.
