Εξαιρέσεις δεν υπάρχουν.
Το καταληκτικό τη τάξει, σημείο αναζήτησης, δεν κάνει σκόντο.
Είναι ένα και το αυτό.
Με την προϋπόθεση βέβαια ότι θέλεις να κάνεις κάτι που θα ξεχωρίσει. Κάτι που δεν θα προστεθεί απλά στο ράφι, σαν ένα ακόμη κρασί.
Θα ψάξεις να είναι χωρίς χτυπητό οινολογικό σφάλμα.
Θα φροντίσεις να το πλανιάρεις, να το ”φέρεις”, να το σιάξεις.
Αλλά εκείνο θα είναι πάλι εκεί.
Το ζητούμενο. Το ποθητό.
Ο χαρακτήρας πάλι μπροστά σου.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Σκιλλουντία Ολυμπίας, Ηλεία, Πελοπόννησος
Ροδίτης, Ασσύρτικο, Μοσχάτο
Μέτριο λεμονί.
Στρωτή μύτη χωρίς εξάρσεις, λευκών κάπως λιπαρών λουλουδιών, με μιά καλή σύμμιξη εσπεριδοειδών, λευκόσαρκων και πυρηνόκαρπων.
Ήπια λευκά μπαχάρια και αρωματικοί βοτανικοί τόνοι.
Λιπαρό στο στόμα, σε έναν πολύ παραπάνω του μετρίου όγκο, γεμάτος είναι καλή αποτίμηση, όπου παρόλη την προσπάθεια της οξύτητας κυμαινόμενη σε μέτρια ένταση, να δείχνει πως ένα κλικ ακόμα, θα ήταν επιθυμητό. Ανθικό λευκόσαρκο φρούτο, με πυρηνόκαρπες αιχμές να έχουν αυξητική τάση και να εμπλέκονται με μοσχατίζοντα και βοτανικά αρώματα σε ένα λευκό μπαχαρένιο περιβάλλον, όπου οι ορυκτές νότες έχουν δειλή παρουσία.
Καλή σε μάκρος επίγευση με αρωματικά βότανα και περισσότερη ορυκτή εκφορά, ελαφρύ φαινολικό κράτημα, αλλά και αρκετή καυστικότητα, όχι μόνον από το αλκοόλ.
Κάπως βαρύ και πιό ”μπαρόκ” από τις τρέχουσες επιταγές της αγοράς. Το τελευταίο βέβαια, δεν είναι μονόδρομος που πρέπει να ακολουθηθεί.
Ψάρια και θαλασσινά, τηγανητοί μεζέδες, ψητό στήθος κοτόπουλο, aglia e olio fettuccine με λίγη τριμμένη κεφαλογραβιέρα.
