Εντροπία πυκνής ταλάντωσης.
Η υψίσυχνη δονητική ένταση που διαπερνά τον βράχο.
Ο ασβέστης μέσα του που παίρνει φωτιά. Που εντέλλεται από εσώτερους δίαυλους να δημιουργήσει.
Να στελεχώσει την διάρθρωση εκείνη την άγραφη, την άδηλη, την εκτός νόμων γνωστών. Που θέλει τον άνθρωπο απλό διεκπεραιωτή, απλό διάμεσο και διακομιστή της άφατης μεγαλοσύνης του Παγκόσμιου Ιστού.
Κάποιοι θα βιαστούν να το βαφτίσουν terroir. Μα terroir είναι το μικρό παιδάκι του.
Τοπικός Οίνος Σιάτιστας, Σιάτιστα, Μακεδονία
Ξινομαυρο 90%, Μοσχόμαυρο 10%
Μέτριο ρουμπινί με αδιόρατους γκρενά ιριδισμούς.
Εμπνευσμένος μεταβιβαστής του αρχέγονου τόπου, αισθητηριακή πρόσληψη ατενούς οσφρητικού μεγαλείου.
Δαντελένια κόκκινα φρούτα σε ακριβές βαλς με φυτικό και δυνητικά βοτανικό βηματισμό, ενώ ρόδινο ανθικό πέπλο σκεπάζει το καλλιτέχνημα. Γλυκά μπαχάρια και όχι τριτογενείς, γήινοι και νοτισμένων ξερών φύλλων τόνοι, αφού σφύζει από ζωτικότητα.
Μόνο terroir στο στόμα.
Εξαερώνεται από την εμπρηστική οξύτητα που ανατάσσει σε μεγάλο διασκελισμό το φρούτο.
Ηδονιστική πλεύση στον γεμάτο όγκο, που δίνει καταγραφή μικρότερης διάστασης, ένεκα της ενέργειας που τον διατρέχει.
Οι απλά λιπαντικές, εξέχουσας δουλειάς τανίνες, υποστηρίζουν γλυκά το ανθικό κόκκινο φρούτο με τον βοτανικό χαρακτήρα, εξωθώντας την ισορροπία σε πέρατα ακριβείας, και ενώ η προαγωγή του νεανικού παράγοντα είναι πασιφανής.
Λικερένιοι ευδαιμονικοί τόνοι, ελαφρύ, πετούμενο ασβεστολιθικό ορυκτό, ζελέ αλόης, και η επίγευση τελειώνει απολαυστικά μακρά, με την υψηλής τάσης οξύτητα να δίνει την εντύπωση καύσου και να συμπαρασύρει ορυκτό μαζί με σκόνη κακάο και μόκα, σε μεγάλο βάθος.
Φτερωτό κυνήγι.
Τσιγαρίδες.
Αρνίσιο ρολό γεμιστό με πέστο τριμμάτων ξερού ψωμιού και βοτάνων. Ο κομψός του χαρακτήρας θα του επιτρέψει να γίνει καβαλιέρος σε sashimi τόνου και φέτα ροφού με λαχανικά και κόκκινη σάλτσα.
