Σκαρφαλώνοντας τους σωρούς.
Τις στοίβες των αζήτητων της Ελληνικής μεθορίου.
Τα μιζεριασμένα, αφανή ΠΟΠ της ημεδαπής, που θεσμοθετήθηκαν σε πίσω χρόνια.
Που έχουν κάτι να πουν, αλλά και δεν έχουν. Που σίγουρα τους πρέπει ένα καλύτερο μέλλον, αλλά η προσπάθεια πρέπει να εντατικοποιηθεί.
Το Αθήρι, από γλυκερολικός μπαλαντέρ στο ΠΟΠ Σαντορίνη, όπου ο τεράστιος ίσκιος του Ασσύρτικου το κρατάει στα σκοτάδια, σε σόλο παράσταση στο δικό του, ιδιωτικό ΠΟΠ, να δείχνει ψήγματα του ταλέντου του, να πείθει πως κάτι συμβαίνει, αλλά και να επιδέχεται βελτίωση.
ΠΟΠ Ρόδος, Έμπωνας Ρόδου, Δωδεκάνησα
Αθήρι
Ανοιχτό προς μέτριο λεμονί.
Πληθωρική, εστερική, ”γλυκιά” μύτη με κομπόστα πεπονιού, σιρόπι γλυκόζης και σωρεία λευκόσαρκων, ενώ λευκά άνθη κρατάν ήπιους τόνους με μιά φευγαλέα βοτανική νότα στο τέλος.
Γεμάτο, πολύ λιπαρό στο στόμα, με αρκετή γλυκύτητα που αφήνει υποψίες γιά πάνω από 3 g/l σάκχαρα, να δίνουν ζωή στο κομποστένιο και σιροπένιο περιβάλλον λευκόσαρκων, και παρότι η κάτω από μέτρια οξύτητα δεν διεκδικεί δάφνες έντασης, τηρεί τα προσχήματα. Λευκά άνθη και λουκούμι λεμονιού, ελαφρά βοτανική επίδραση που δεν στιγματίζει με την παρουσία της, το ασβεστολιθικό ορυκτό όμως έχει άλλο πρόκριμα αφού είναι πιό διακριτό.
Μέτρια επίγευση, αρκετά ορυκτή, με γλυκερολικό, σιροπένιο τράβηγμα και ελαφρά πιό πρόδηλο το βοτανικό στοιχείο.
Αρκετά ενδιαφέρον, αποφεύγοντας παρά τρίχα τον όρο του γλυκατζουρίστικου.
Λιπαρά αλοιφώδη τυριά και κατσικίσιο Ερίφι με κομμάτια φρούτων, φοντύ τυριών, κις λορέν, λιπαρά ψάρια, τηγανητές γαρίδες και μύδια, σαλούβαρδος με χυλωμένα κρεμμύδια, κοτόπουλο με γλυκιά σάλτσα μελιού-λεμονιού.
