Σκοτώνουν τ’άλογα όταν γεράσουν.
Όχι σε αυτή την άγρια γωνιά, όχι στην Κρήτη.
Στην μεγαλόνησο, τους δίνουν χάντρα για να πιάσουν την στράτα.
Ακόμα ξεπετάλωτα και ξεσέλλωτα, καταφέρνουν να περάσουν το ποτάμι.
ΠΓΕ Κρήτη, Κάτω Ασίτες Ηρακλείου, Κρήτη
Λιάτικο
Ανοιχτό, πλήρως διαπερατό γκρενά-ρουμπινί.
Καταπληκτική, βαθιά πολύπλοκη μύτη με γοητευτικά εξελιγμένο χαρακτήρα. Λιασμένα, πατημένα και ανοιγμένα στον ήλιο, κόκκινα φρούτα από αγριοφράουλες, cranberries και κράνα, στα τελευταία μιά σταλίτσα από ηδύποτό τους τα νοτίζει με αλκοόλ. Η εντολή για φαντασιακό άνοιγμα στο πουγκάκι με τα ξερά βότανα και αγριολούλουδα, είναι απαρέγκλιτη. Παλιό, τριμμένο και φαγωμένο δέρμα, χαμηλή μανιταρένια υπόνοια. Πολυδαίδαλα και πολυσχιδώς μπαχαρένια, ραίνει με λικέρ καφέ τα διάφορα καβουρδισμένα είδη του όπως και τον espresso, για να ποτίσουν, το ίδιο και τις παλιές ωριμασμένες κουβερτούρες. Και όλα αυτά, έχοντας διαχειριστεί την οξείδωση με παρρησία.
Το πακέτο αγγίζει την τελειότητα εξέλιξης στον ουρανίσκο. Όλα είναι φροντισμένα με μιά σχολαστική τακτοποίηση ενορχηστρωμένη από τον χρόνο, αναγκάζοντας τον ίδιο να φέρει το κρασί προς το μέρος του και να τού φερθεί συγκαταβατικά, παρά να το εχθρεύεται με επιβουλή. Ισονομία και ισομετρία παντού σε ένα ντελικάτο γεωμέτρημα μετρίου όγκου και ανάλαφρης υπόστασης, όπου οι λιωμένες τανίνες συμμετέχουν με προσήνεια στην αβρή, σιγανή θεώρηση τού οίνου. Ο υψηλός ορυκτός παράγων σπρώχνει την όξινη αντίληψη να καθήσει σε μεσαία θέση, προσφέροντας παράλληλα την δέουσα ανάταση. Η τριτογένεια πιό εμφανής εδώ, με πιό δυσδιάκριτο και σε αποξηραμένη φόρμα το bitter φρούτο με τα ξερά βοτανικά και ανθικά παρεπόμενά του, χωνεμένο μέσα στον επιβλητικό μπαχαρώδη ορίζοντα. Η συνεσταλμένη και φειδωλή ένταση, καθώς και η ανύπαρκτη εκρηκτικότητα με τα συνεπακόλουθα στοιχεία της εισχωρητικότητας και διάτρησης, δεν γνέφουν καταφατικά. Είναι αυτά που θα πήγαιναν το πακέτο αλλού, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα, πάντα. Ιδίως όταν μιλάμε για ένα ερυθρό δεξαμενής με ήπια εκχύλιση.
Η επίγευση είναι σχεδόν μακρά, ορυκτή, ταξιδευτική, βγάζοντας στο πεδίο με bitter πρόσημο όλες τις οργανοληπτικές λεπτομέρειες τού χάρτη. Φόρτσα μπαχαρένια, καφέϊνη, με κουβερτούρα και ξερά βότανα, κουβαλάει και το σημειακό εξελικτικό ίχνος από τις ξηροκαρπάτες νότες μαζί της, αλλά σε χαμηλό προφίλ.
Λίγα κρασιά ανά τον κόσμο είναι σε τέτοιο δυσθεώρητο γαστρονομικό επίπεδο.
Από παντσετάκια στην λαμαρίνα, χοιρινή tomahawk, μαριναρισμένα μπριζολάκια λαιμού, μέχρι ιμάμ, λαδερά και παλαιωμένα κίτρινα σκληρά τυριά. Και έπειτα, κοκκινιστό κριθαράκι με οστρακόδερμα, τόνο, σολομό, μαύρα ψάρια με ζαρζαβατικά και σάλτσα ντομάτας, γαριδομακαρονάδα, σαρδέλα στον φούρνο με θρούμπι, κρεμμύδια και φέτες ντομάτας, παλαμίδα και γαύρο πλακί, σκορπίνα γιουβέτσι.
