Ο Δρόμος του Πολεμιστή.
Η πορεία προς τα σκουριασμένα μάνταλα των κλειστών θυρών.
Ο κάψα να πάψει την μικρόνοη αντίληψη για το Αγιωργίτικο, που το κρατά σφαλισμένο.
Κι αν χρειαστεί να περάσει μέσα από φλεγόμενα μονοπάτια, κι αν απαιτηθεί να κάνει όλο τον κόσμο εχθρό, τίποτα δεν σκιάζει την αντρειοσύνη του Ηράκλειου αίματός του.
ΠΟΠ Νεμέα, Πετρί Κορινθίας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Ιδιαίτερα ιώδες, σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Ολοκληρωμένης ευχαρίστησης μύτη, που συντάσσει μέσα στην αρτιότητά της το υψηλό ποσοστό Αμερικάνικου βαρελιού. Αυτό είναι που δίνει την ζαχαρωμένη και ζαχαροπλαστική διάθεση στο φρούτο, που αρχής γενομένης κόκκινο, αρχίζει και διαθλάται σε μπλε-μωβ ανταύγειες. Βαθιά και παρορμητικά σκούρο κερασένιο, αρχίζει και παίρνει τροπές από συμπυκνωμένη πάστα μαυροκέρασου, γλυκό τού κουταλιού κερασάκι και μαρμελάδα βύσσινο. Μιά μικρή διαφυγή ινδοκάρυδου, δίνει την ευκαιρία για ταυτοποίηση τούρτας δαμάσκηνου, που απλώνεται εκμαυλιστικά στο θυμικό. Μπλε-μωβ λουλούδια πλαισιώνουν σύσσωμα, στα προϋπάρχοντα ερυθρά. Περισσότερο μιά ωραία φυτική δροσιά από μικρά τρυφερά φύλλα μουριάς, παρά κάποια βοτανική αντίδραση. Πάμπολλα σοκολατοειδή παράγωγα και σκούροι καφέδες, διατρητικό μαυροπίπερο και γλυκά μπαχάρια, πίσσα και λιγνίτης σε μιά κρυφή έκφραση αναγωγικού ορυκτού, πολύ χαμηλής αντίληψης.
Υπερρεαλιστική, πανηγυρική νοστιμιά στον ουρανίσκο, που ανοίγει γλυκές πληγές ευφραντικού μαρτυρίου. Υπομένεται μετά χαράς και εν χορδαίς και οργάνοις, αφού οι γευστικοί κάλυκες κάνουν πάρτυ με παραισθησιογόνα μανιτάρια, προκειμένου να αντέξουν το φρενιασμένο φορτίο της λαγνικής σαγήνης. Στον πηχτό, ζουμερό και σαρκώδη χυμό που κατακλύζει το στόμα σε γεμάτο όγκο, η έκδηλη συμπύκνωση δεν είναι αποτρεπτικός παράγοντας στο να επιδείξει ένα σωρό αρετές, προεξαρχούσης τής διαχυτικότητας και εξωστρέφειας, και αφού τα έχει τακτοποιήσει όλα σε ένα απίθανο στρογγύλεμα, ευφάνταστης αρχιτεκτονικής και γεωμετρίας. Άφαντες μέσα στην τρυφή τής γλύκας, οι τανίνες συμμετέχουν εθελουσίως στην λεία, βελούδινη πρόσληψη, κι ας μετρούν αρκετό ύψος. Η σπάνια συχνότητα τού 3,36 pH εν είδει ιδιότυπων MHz που φωτίζει τα πάντα εντός, κάνει το φρούτο να ανάβει σαν πολύχρωμο λαμπιόνι, με την λάμψη να τροφοδοτείται αυτοματιστικά από έντονους ορυκτούς παλμούς.
Μακρά, θερμή, ορυκτή επίγευση, που ταρακουνάει ακόμα μιά φορά με τον καταιγιστικό, υπερπληθωρικά νόστιμο τόνο. Και πάλι καταφέρνει να μετατρέψει το ανάθεμα -για κάποιους- τού Αμερικάνικου βαρελιού που φιγουράρει σε 70%, σε χαρά, που δίνει το είναι του συναγωνιζόμενο το γλυκό φρούτο.
Η τρέχουσα χρονιά, για μιά Νεμέα που κυλάει το αίμα τής ηδονής μέσα της.
Αφήστε να αναπνεύσει αρκετές μέρες.
Φαινομενικά, πληθωρικά λιπαρά κίτρινα τυριά και διάφορα κυνήγια με παχιές σάλτσες φρούτων, ή μπαχαράτες κοκκινιστές κρασιού, είναι το φόρτε και ίσως και η αποκλειστικότητά του. Από κοντά και βαριά μαγειρέματα κατσαρόλας, γάστρας και φούρνου, που να εμπλέκουν βοδινά, μελιτζάνες, ντοματένιες και κρασάτες σάλτσες. Πραγματιστικά, παντσέτες στα κάρβουνα και μπριζολάκια λαιμού βαριά μαριναρισμένα, χοιρινές tomahawk με ολόκληρους κόκκους μαύρου και ροζ πιπεριού, το κάνουν αξιολάτρευτα ευέλικτο.
