Ουκ ολίγες φορές τα κρασιά του απέσπασαν 100/100 από τον πολύφερνο R.Parker, κάτι που προσωπικά μου προκαλεί ανατριχίλα..
Μεγάλο όνομα όμως, ανάμεσα στους ”εναλλακτικούς” της Νότιας Γαλλίας, ο Jean-Paul Daumen δημιουργεί terroir-driven κρασιά, γεμάτα αυτοπεποίθηση και μαγεία.
AOC Gigondas, Νότιος Ροδανός, Γαλλία
Syrah, Grenache, Mourvedre, Counoise
Ο συνδυασμός R.P. και των 15,5% της αναγραφής, με τρομοκράτησε αρχικώς, αλλά όχι: Το αλκοόλ δεν υπάρχει πουθενά.
Υπάρχουν μόνο στρογγυλάδες, νοστιμιά και φρούτο.
Η μύτη συγκεράζει μερικές από τις γνήσιες νόρμες τις Νότιας Γαλλίας, πλούσια σε μαύρο φρούτο, ιώδιο, δέρμα και ζωικότητα, με λίγο βρεγμένο χωματάκι, αρμυρό πασπάλισμα και χλωρό φυτικό στοιχείο.
Ο γεμάτος ουρανίσκος ικανοποιείται από το σαρκώδες φρούτο όπου η αρμονία κυριαρχεί, χωρίς γωνίες. Η οξύτητα κεντρίζει το μαύρο φρούτο να αναδειχτεί και εκείνο με την αρωγή των παχύρρευστων, γλυκών τανινών δεν χάνει ευκαιρία.
Κάποιος ανθικός υπαινιγμός που ανιχνεύτηκε στη μύτη, επανέρχεται με μπαχαρώδες πέρασμα -που υπήρχε σε μικρότερο βαθμό σαν οσμή- και μαζί υπόνοια ορυκτού, τελειώνουν το κρασί αργά, σοκολατένια, σχεδόν τρυφερά.
Αυτό που οι μανάδες μας ονόμαζαν -λανθασμένα ή όχι- ρόστο, με παχιές σάλτσες κρασιού ή τύπου Gravy, είναι κοντά στα γούστα του.
