Τα χρώματα του Degas.
Ο ιμπρεσιονισμός του ποτηριού.
Και το Merlot δεν χρειάζεται να μιμηθεί την κινησιολογία του καλλιτέχνη.
Απατηλό καθώς είναι, ασυμμόρφωτο προς τους αναγκαστικούς φορμαλισμούς, θέλει να δίνει την δική του οπτική, μιά δοξασμένη ιστορία της προσήλωσης στην τοπικότητα.
ΠΓΕ Μακεδονία, Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, Μακεδονία
Merlot
Μέτριο ρουμπινί με αδιόρατους γκρενά ιριδισμούς.
Βαθιά, ώριμη ποιότητα στην μύτη, που δίνει με ευγένεια παλιό δέρμα, αίμα και καπνιστό μπέϊκον, αποφεύγοντας έντεχνα την ρουστίκ διαμονή. Δαμάσκηνο, παστά βύσσινα και γινωμένα κεράσια, αρτύζονται με επίταση βαλσάμικα, ενώ υπάρχει πολυστρωματική επιλογή από γλυκά μπαχάρια, καφέ και σοκολάτα, αρκετά ξερά βότανα με αντίστοιχα κόκκινα αγριολούλουδα, φευγαλέο menthol πέρασμα, καθώς και τσαγένιους και γήϊνους τόνους.
Αρχίζει με την λέξη νόστιμο στον ουρανίσκο, όχι φρουτένιο μα umami, συνεχίζει με την καθοδηγητική αρωγή της όξινης ενέργειας σε διεισδυτικούς δρόμους, και εμφορείται γενικώς την πατίνα του χρόνου. Ο πάνω από μέτριος, σχεδόν γεμάτος, ζουμερός όγκος, πλουτίζεται από κόκκινα ώριμα, όξινα όμως φρούτα, με δαμασκηνένιες εκφορές και πολύ ήσυχη την αντήχηση του δερματικού και αιμάτινου θέματος, των ξερών λουλουδιών. Βαλσάμικες νότες, γήϊνοι υπαινιγμοί, διακριτό και επιθυμητό βοτανικό και τσαγένιο στοιχείο, με τα γλυκά μπαχάρια, τον καφέ και την λίγη σοκολάτα, να σχηματίζουν περίγραμμα. Οι τανίνες δείχνουν ισχυρές, όχι πλήρως εντεταγμένες ακόμα, κάνοντας πολύ ελαφρά γωνία που δεν ενοχλεί.
Εξαίρετη επίγευση, με ανασκοπητική θεώρηση, ξαναστέλνει όλη την γευστική διάταξη σε νέα προβολή με επιπρόσθετη ορυκτή νύξη, πάνω απ’όλα νόστιμα.
Το 2016 είναι η τρέχουσα εσοδεία.
Παστιτσάδα με κόκκορα, γκιούλμπασι, γιουβέτσι στο πήλινο, κοκκινιστό ρύζι με μοσχαράκι, γιουφκάδες με σάλτσα ντομάτας και αρνάκι.
