Στου Άδου το ικρίωμα.
Ο ψυχοπομπός δεν μεταφέρει χαμένες ψυχές.
Η ιδέα των παραλίγο απολεσθέντων σταφυλιών της αρχαιότητας, βαπτίζει ξανά ιερά τα ύδατά του.
Και η ψυχή των παλαιών -κάποιων και μέχρι ογδόντα έτη- Κολλινιάτικων που πλέει στον Αχέροντα, αναβιώνει μέσα από το οινοποιείο της άχρονης Ολυμπίας.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Σκιλλουντία Ολυμπίας, Ηλεία, Πελοπόννησος
Κολλινιάτικο
Μέτριο ρουμπινί.
Άκοπη ποιότητα στην μύτη των εμφανώς κόκκινων φρούτων, ολοταχώς μπαχαράτη με κανελένια ένδειξη, καθώς και εκείνης από ξερά σκούρα αγριολούλουδα σε αρκετά πιό πίσω ανάγνωση. Υπάρχει ζωηρή εκτίμηση γιά φυτική παρουσία, και αμυδρή, σχεδόν αφανής δερματική νότα, που δεν προλαβαίνει επ’ουδενί να το κατατάξει σε ρουστίκ φόρμες. Το αλκοόλ σχηματίζεται χωρίς να είναι επιθετικό, μαζί με κάποιες πολύ μακρινές γήϊνες μνήμες.
Αγριοβύσσινα και cranberries, ενσαρκώνουν το βίωμα της ενεργητικής, ζωηρής οξύτητας, στον κατά τι παραπάνω από μέτριο όγκο του ουρανίσκου. Η ένταση διεισδύει με άνεση, μεταφέροντας τα μπαχαρένια και κανελάτα στοιχεία, μα και το ατενές φυτικό πεδίο, το οποίο σταματάει ένα βήμα πριν την πράσινη γραμμή, αποφεύγοντας έτσι να διαταράξει με πικρίλα και άγουρες νότες. Οι υψηλές τανίνες είναι ένα ερωτηματικό, αφού το κρασί μπορεί να καλύπτει την ένταση και στυπτικότητά τους, αλλά δεν βεβαιώνει γιά την άριστη πάστα τους -υπάρχει αίσθηση γιά ελλαγιτανίνες, που ευτυχώς έχουν την τάση γιά μακρομοριακή ανάπτυξη. Αρκετά στο βάθος, αποξηραμένο ανθικό υπόβαθρο, με το γήϊνο στοιχείο να έχει υποχωρήσει άτακτα.
Σαφώς πάνω από μέτρια επίγευση, ελαφρά αλκοολική και ιδιαίτερα μπαχαράτη, με την σύμπλεξη των κυριαρχικών και ισχυρών σημείων στυπτικότητας και φυτικότητας που σκάβει το θυμικό, να είναι σε πρώτο πλάνο, χωρίς παρ’όλ’αυτά να δημιουργεί κακές εντυπώσεις.
Εξέχουσα αισθητική στην ετικέτα, γιά άλλη μία φορά.
Η τριλογία των τριών ποταμών του οινοποιείου που ο καθένας τους πραγματεύεται μία διαφορετική γηγενή ποικιλία, δυνατή εμπορική σύλληψη, και άξιο παράδειγμα διαχείρισης του υπάρχοντος υλικού .
Χοιρινό με σταμναγκάθι, αρνάκι αλά Πολίτα, ροφός με μπάμιες και κοκκινιστή σάλτσα, πρασάτα λουκάνικα.
