H πολυθρύλητη και πανάρχαια ποικιλία που λέγεται πως ικανοποίησε τα γούστα πολλών αρχαίων ηρώων και θεών, δεν ήταν ποτέ το φόρτε της Ελληνικής παραγωγής, γιά αδιευκρίνιστο λόγο. Αραιά και πού κάποιες οινοποιήσεις περισσότερο πειραματικού ή αναγνωριστικού χαρακτήρα, χωρίς εστιασμό και μακροπροοπτική.
Όταν όμως από την ταλαιπωρημένη γη της Θράκης αναφύεται κάτι τόσο ενδιαφέρον, δεν πρέπει να μένει ανεκμετάλλευτο.
Αυτό κάναν και τα αδέρφια Νικολαΐδη, που απλά εμπιστεύτηκαν την δυναμική της γης τους, με ελάχιστη παρεμβατική διάθεση.
Οίνος Βιολογικός Ερυθρός Ξηρός, Άβδηρα, Θράκη
90% Μαυρούδι, 10% Cabernet sauvignon
Με σκούρο ρουμπινί χρώμα εμφανίζεται το βιολογικό, αφιλτράριστο κρασί τους που δέχτηκε την επίδραση των γηγενών ζυμών και την περιποίηση των λεπτών οινολασπών γιά 18 μήνες στην βελανιδιά.
Σοβαρή, συγκρατημένη, ιωδιούχος μύτη, με ανθικό αποξηραμένο χαρακτήρα και φυτικό υπαινιγμό.
Μιά φευγαλέα νότα στιλβωμένου δέρματος στον πυρήνα του μαύρου φραγκοστάφυλου και κερασιού.
Μελάνι και γλυκά μπαχαρικά.
Μεστό, νόστιμο και στρογγυλό στον ουρανίσκο, με εξαιρετικά φινιρισμένες τανίνες και ισορροπημένη οξύτητα (που θα μ’ενθουσίαζε ένα απειροελάχιστο κλικάκι παραπάνω), άριστο βαρέλι.
Στο ζουμερό αλλά παλαιού προσανατολισμού σώμα, που είναι ικανός περιέκτης μαύρου φρούτου -μαυροκέρασου μου κάνει-, σκαντζάρουν και κόκκινα στοιχεία σμέουρου.
Αναζωονητική στίξη blood orange, ενόσω μιά γήινη μνήμη παραμονεύει, χωρίς ακόμη να είναι διακριτή.
Πολύ ωραίο, μακρόσυρτο, ιδιαίτερα bitter και κέδρινο σβήσιμο στην επίγευση, με μαύρα ορυκτά στοιχεία και τέφρα.
Εξαιρετικά νέο, φαίνεται να περνάει μιά φάση συστολής, γιά να ανοίξει (με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, είναι η εικασία μου) τα επόμενα χρόνια.
Συκωτάκια και καρδούλες πουλιών, καπνιστό ρολό αγριογούρουνου με κάστανα, σταφίδες και λαχανικά.
