Ουράνια μονοπάτια.
Ανεβαίνοντας τον δρόμο γιά τον Μπέμπονα και την Παππούρα.
Φτάνοντας κοντά στο χιλιόμετρο ψηλά, το σήμαντρο του Λιάτικου χτυπά.
Η ροδαλή εξάχνωση του ερυθρού, το βρίσκει ν’αγναντεύει συννεφιασμένες κορφές.
Η αποστασία από το συνηθισμένο, το καθημερινό, το πρόσκαιρο, γεμίζει την παντοτινή ψυχή του.
Οίνος Ροζέ Ξηρός, Σχινοκάψαλα Λασιθίου, Κρήτη
Λιάτικο
Βαθύ σομόν-πορτοκαλί, θολό.
Φοβερή μύτη μαραμένων πορτοκαλόχρωμων λουλουδιών με λικέρ βερύκοκκο, έχοντας μιά άηχη σχεδόν, ανούσια οξειδωτική νύξη.
Γλυκό πορτοκαλόφλουδα και μαρμελάδα κουμ-κουάτ στο κέντρο, με ευρύ περίγυρο αποξηραμένων βοτάνων και γλυκών μπαχαριών, επιδέχεται και ώριμης φυτικής ερμηνείας.
Κλασάρα ατελείωτη στο στόμα, αμετάκλητη πορεία προς την ωραιότητα.
Ήπια γεμάτος όγκος, και η αρωματική γευστικότητα βομβαρδίζεται με σπαρταριστή νοστιμιά, όταν με την υψομετρική αρωγή μικροκάψουλες οργανοληπτικού επιμερισμού, σκάνε ορυκτά και με φρεσκάδα που αντιμάχεται τα κοντά στα 8,5 g/lt σάκχαρα.
Ο υψηλός όξινος τόνος συντάσσεται στο πεδίο δροσιάς, αντιδρώντας έντονα στην υπόγεια γλύκα, συνεισφέροντας δόσεις οξέων νωπών ροδόχρωμων και πορτοκαλί εσπεριδοειδών στο καταγεγραμμένο γευστικό φάσμα. Απαλές, μειλίχιες τανίνες, και ο αρωματικός συντονισμός μπαχαριών και βοτάνων στο σύνολο, επιδαψιλεύει ένα ακόμα δάφνινο στεφάνι νίκης.
Μακρά, ορυκτά ανάλαφρη επίγευση, και το έργο της νοστιμιάς συνεχίζεται με επαναπροβολή των χαρακτηριστικών, δίνοντάς του διαβατήριο παγίωσης της γευστικής μνήμης στο θυμικό.
Η ετικέτα, χρειάζεται αναβάθμιση γιά να φτάσει στο ύψος του Μαγιοβότανου και του Ερωτοδιομαντάρη.
Κατατροπώνει πάμπολλα ερυθρά στον γαστρονομικό αντίκτυπο, αφού σούβλες, μαριναρισμένα σουβλάκια, κοντοσούβλια και κεμπάπ, τα παίζει στα δάχτυλα. Αστακομακαρονάδα, ριζότο με κωλοχτύπα και μελισσόχορτο, καβουροσαλάτα, ταρτάρ γαρίδας ή σολομού με σχοινόπρασο, γιουβέτσι σκορπίνας και μπακαλιάρος μπουργέτο, λαδερά με κεφτεδάκια, δείτε και ιδιαίτερα τυριά όπως mimolette, καπνιστά cheddar, formaggio di fossa και ώριμες, κοκκώδεις παρμεζάνες.
