Τηλικόσδε.
Σε κρυφές χώρες.
Και έχοντας χορτάσει από Νοτιοαμερικάνικα υψόμετρα.
Και έχοντας νοτίσει μέχρι το μεδούλι από τους μαιάνδρους του Λοτ στην Οξιτανία.
Η Πελοπόννησος αποτελεί τον μεταναστευτικό προορισμό τού Malbec δηλωμένα κι άδηλα, τον έσω μεγάλο κύκλο τού πλάνητος σταφυλιού.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Γαστούνη Ηλείας, Πελοπόννησος
Malbec 75%, Alicante Bouschet 25%
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί με ντεγκραντέ μηνίσκο ελαφρών ιωδών αποχρώσεων.
Μαγευτική μύτη θριαμβικών μπλε-μωβ αναχωρήσεων στο θυμικό. Μιά εξόχως διακριτική φυτική γραμμή την διαπερνάει φέρνοντας φρεσκάδα, όπως τα νωπά αμπελόφυλλα και φύλλα μουριάς ξέρουν να κάνουν. Υπέροχα ώριμο, εμβαθυμένο το σκούρο φρούτο στηρίζεται σε δαμάσκηνα βανίλιες με εκείνη την ξεχωριστή θέλξη που προσφέρουν, ενώ το μπλε με θρυμματισμένα γινωμένα blueberries, αντιδικεί με το κόκκινο των υπερώριμων κερασιών που φτάνουν και σε maraschino. Παστά και κονσέρβα βύσσινα υποστηρίζουν την ερυθρή ανταύγεια, πανσές, μωβ ορχιδέα και μπλε κρίνος -σε μικροΐχνη όμως- ξαναβάζουν την μπλε-μωβ πανδαισία στο παιχνίδι. Η ήπια τσίκνα από τηγανητή παντσέτα που δίνει το στίγμα και της αυθόρμητης ζύμωσης, καταπνίγεται από το φανταστικό βαρέλι με τις πάμπολλες σοκολάτες φρούτων, τα κομψά γλυκά μπαχάρια και τον bourbon barrel-aged καφέ. Οι αλδεΰδες περνούν υπόηχα μη αβαντάροντας την οξειδωτική θεματική, σχεδόν μη αντιληπτές ξηροκαρπάτες νύξεις.
Blue Velvet μαγεία στον ουρανίσκο, και το βελούδο καπλαντίζει σύσσωμο τον θόλο, φτιάχνοντας μεθυστική ατμόσφαιρα ηδονισμού. Συνταράσσει γλυκά, υπόγεια εισχωρητικά χωρίς κραδασμούς, αλλά με μιά σπάνια στόφα από κείνη που δεν χρειάζεται πομπώδεις τυμπανοκρουσίες και αλλαζονική επιδειξιομανία, αφού η ποιότητα δεν σβήνεται με τίποτα. Γλυκό, βαθύ, ζουμερό, υψηλής τρυφής και ευδαιμονίας, το φρούτο ιριδίζει στους προσημειωμένους οσφρητικούς χρωματισμούς δίνοντας μεγάλη χαρά, μέσα σε άμεμπτες γεωμετρικές και αρχιτεκτονικές συντεταγμένες, με την αρτιότητα τής στρογγυλάδας του να συνεπαίρνει και την θεαματική κρυφή εντροπία του να αποσβωλώνει. Ταυτόχρονα, περνάει στις υπόλοιπες οργανοληπτικές θέσεις μιά γήϊνη υποψία sous vide παντζαριού. Παρότι φανερά και βαθιά ώριμο, διέπεται από μιά εκπληκτική φρεσκάδα που δεν μπορεί να εδραστεί ή να αιτιολογηθεί από την οξύτητα μόνη. Αυτή, σκοράρει από τα έγκατα τού πυρήνα και όχι σεντερφορίσια, με έσωθεν υπόγειες δυνάμεις, και με τον ορυκτό παράγοντα να είναι ο έτερος δότης ανάτασης. Σχεδόν τέλειες τανίνες μέσα στον αέρινα συνεκτικό και υποδόρια συμπυκνωμένο, γεμάτο όγκο, δημιουργούν μιά εικόνα ιδανικότητας μέσα στην συγκρατημένη ευμάρεια τού πλούτου του, αφού παρότι σοβαρού ύψους κυλάνε μεταξένια. Και πάλι, το αλδεϋδικό οξειδωτικό στοιχείο εξουδετερώνεται από την φαντασία τού φρούτου με ίχνη μελάνης και ιωδίου, και με την υφέρπουσα, υπέροχης σύστασης φυτικότητα να σεγοντάρει.
Μακρά, καταπληκτική επίγευση με ένα σωρό παραστάσεις, πολλαπλές θεματικές, με υπόσυχνα ορυκτά κύματα και τις τανίνες παρότι ισχυρές, σε εξέχουσα ενσωμάτωση. Ξανά, κρύβει μαεστρικά την οξειδωτική καταβολή του, με πρώτιστο ρόλο σ’αυτό το αριστοτεχνικό βαρέλι με τις λιμπιστικές σοκολάτες φρούτων.
Οφείλω να μαλώσω τον παραγωγό, όχι τόσο για την αισθητική τής ετικέτας και τις ανύπαρκτες πληροφορίες, όσο για το πόσο αδιάφορα περνάει στο μάτι.
Απίστευτο στο τραπέζι, ταιριάζει με τα φαινομενικά αταίριστα. Από τα ταπεινά σουβλάκια, τον οριζόντιο γύρο στα κάρβουνα, τα πικάντικα χωριάτικα λουκάνικα, πάμε σε πλατιά πολύχρωμα ζυμαρικά καρότου, παντζαριού και σπανακιού, με κιλότο αγριογούρουνου με gravy sauce, και ελάφι με δαμάσκηνα με σάλτσα κρασιού. Κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης, αρνίσιο χουνκιάρ, μουσακάς, λαζάνια, μοσχάρι με μελιτζάνες στην κατσαρόλα.
