Φωταύγεια στην πληγερή ιχνηλασία.
Ο ψόγος στην αβέβαιη διαδρομή ευθυγραμμίζεται.
Το σύμμικτο αμπελάκι που βρίσκει την στράτα του.
Οι ρίζες του Ξινόμαυρου και του Μοσχόμαυρου, ξέρουν από κακοτοπιές και πως να καταπίνουν τα χιλιόμετρα της ιστορίας. Και με μιά εσωτεριστική ντιρεκτίβα σιάζουν μόνα τους τον δρόμο τους, αυτοματοποιώντας την πορεία με το αζιμούθιο μίας άδηλης νευροδιαβιβαστικής εντολής που υπερπηδάει τα ανθρώπινα οινοποιητικά ατοπήματα.
ΠΓΕ Κοζάνη, Μελίσσια Κοζάνης, Μακεδονία
Ξινόμαυρο 50%, Μοσχόμαυρο 50%
Ανοιχτό προς μέτριο, διαπερατό ρουμπινί-γκρενά.
Αλήθεια μέσα στο ψέμα, και η κραταιά έδραση του ποιοτικού, ξεπερνά και πατάσσει τα οινολογικά σφάλματα στην μύτη. Είναι τέτοια η στόφα του πυρήνα, ακτινοβολώντας με αποξηραμένα κόκκινα φρούτα, άνθη, και βότανα, που συμμορφώνει τα πτητικά, αλδεϋδικά και οξειδωτικά, καθώς και brett σύνδρομα, στά μέτρα του. Ευρύ γλυκό μπαχαρένιο περιβάλλον που εκχωρεί σημαντική αντιληπτική τμηματική σε μόκα, σοκολάτα και καφέ, αλλά και γήϊνες και μανιταρένιες απαρχές, όπου, όπως είπαμε, το δέρμα και η ζωϊκότητα δρουν με επίταση.
Η ιστορία μιά αιθερικής, λείας, ομογενοποίησης εχθρών και φίλων στον λεπτεπίλεπτο σαν αερικό ουρανίσκο. Επαμφοτερίζων σε ίσως λίγο παραπάνω, μέτριος όγκος, και η ντελικάτη, πληγωμένη νοστιμιά από το ασαφές θαρρείς σύμφυρμα, που όμως φέρει ακέραιες μικρές τελείες από τα -ατελή- ίχνη αποξηραμένων κόκκινων καρπών φράουλας, σμέουρου και κερασιού, συναντούν έτερη αποξηραμένη προσδιοριστική ανθέων και βοτάνων. Ικανά επίπεδα οξύτητας που το ανυψώνουν περαιτέρω στην σκάλα του διάφανου με την ακραιφνή συνέργεια του έκδηλου ορυκτού παράγοντα, με τις τανίνες πλήρως κελαρυστές, πλευστές, πολυμερισμένες σε λιωμένο σημείο. Ευρύτατος ορίζοντας γλυκών μπαχαριών, μόκα, espresso και ποιοτικής σοκολάτας, με την μανιταρένια και γήϊνη υπόσταση σε ευκταίο κρεσέντο, το στιλβωμένο δέρμα σε ήπια ανάγνωση. Η νίκη το Μακεδονικού DNA επί των οξειδωτικών, ζωϊκών και λοιπών επιβουλών, είναι γεγονός.
Μακρά, αρκετά θερμή από το αλκοόλ, άκρα απολαυστική επίγευση με ορυκτή διακίνηση, που προβάλει τα χαρακτηριστικά αργόσυρτα και ευφορικά, εμπεριέχοντας οξειδωτικά και αλδεϋδικά τμήματα, αλλά και μικρή βολβώδη αναγωγή, εύτακτα.
Γιά να τα γευτείτε αυτά, αφήστε το πάνω από δύο μέρες ανοιχτό, αποφεύγοντας το πρώϊμο σοκ και πλάνης από ό,τι φάνηκε, της -φαινομενικά- υψηλής συγκέντρωσης οξικού αιθυλεστέρα, ακαταλδεΰδης και πτητικής οξύτητας, που δεν ισχύουν επ’ουδενί λόγω.
Γαστρονομικά άψογο, από κιμαδένια, ψητά της ώρας σε μοσχάρι και χοιρινό, αλλά και αρνί και κατσίκι, μέχρι κοκκινιστά ζυμαρικά θαλασσινών και οστρακόδερμων, κόκκινα ψάρια στην σχάρα και πλακί, ροφός με μπάμιες. Στο ενδιάμεσο, πρασάτα και ριγανάτα λουκάνικα, αλλαντικά, κοκκινιστές σκορδάτες μακαρονάδες.
