Παρειδωλική ψυχή.
Η αναγκαστική παρενδυσία μιάς καθάριας γενεαλογίας.
Σαν γραίες ελιές φέρνουν τα κούτσουρα της που ξεπερνούν τους δύο αιώνες ζωής.
Σαν μασκάρεμα για την σκάρτη αποδοχή από ανάξιους προύχοντες, μοιάζει η ανήθικη σκηνογραφία μιάς επιλάμπουσας αλήθειας, που θα καταπέσει αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα: 1150 μέτρα ορεινού Λασιθιώτιου ανάγλυφου, λαλούν την ακλόνητη μαρτυρία πως η αρχαία Γλυκάδα δηλώθηκε σαν Θραψαθήρι, για ένα σαθρό σύστημα αξιών.
Και οι κανονιστικοί περιορισμοί, γίναν ένα σκουπίδι που το παρέσυρε ο αληγής άνεμος ενός αιώνιου καλοκαιριού της Κρήτης.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός, Σχινοκάψαλα Λασιθίου, Κρήτη
Γλυκάδα
Βαθύ χρυσαφί.
Ακλόνητη ποιότητα με κανακεμένη οξειδωτική επένδυση στην μύτη. Ψητά μήλα και κυδωνόπαστο, ραίνονται από μέλι πορτοκαλιάς και με λίγες στάλες από λικέρ κουμ-κουάτ. Οι υπόγειοι πλην υψίσυχνοι κραδασαμοί από περγαμόντο, το δίνουν να απλώνεται μεγαλειωδώς, από γλάσο, curd, μέχρι και γλυκό του κουταλιού, εσωκλείοντας τους παράγοντες της βουτυράδας και της βοτανικότητας. Τα ζαχαρωμένα ξύσματά του, αποδίδονται και ως διευρυμένο βοτανικό αρωματικό δυναμικό, ενώ καραμελωμένα λουλούδια από μιγκέ και γιασεμί, προεκτείνουν την σκεψη βαθιά μέσα στο εκλεπτυσμένα πικάντικο μπαχαρένιο περιβάλλον.
Κόλαφος αυταπόδειξης, το κρασί εκρήγνυται διαρκώς μέσα στην λιπαρή οξειδωτική συμπαγότητά του, πλημμυρίζοντας με το γλυκό μέλι της αλήθειας στον ήπια γεμάτο όγκο του. Οι υπέργηρες αμπελιές των πλέον των διακοσίων ετών, το προίκισαν με καθαρή, αμόλευτη συμπύκνωση, η γενιά της σπάνιας ποικιλίας τής Γλυκάδας, επιβεβαιώνει πλήρως την ετυμολογία της εκχέοντας 5,58 g/lt από ηδύ νέκταρ σακχάρων, σε έναν καθολικό κύκλο ωρίμανσης που απέδωσε 15,1% αλκοόλ επιτείνοντας την καταιγιστική πρόσληψη γλύκας. Καμία τυχαιότητα, και τα χίλια εκατόν πενήντα μέτρα υψομέτρου αντιδιαστέλλουν πανίσχυρες ορυκτές δυνάμεις αντίκρουσης, και παρόλη την άκρη της τέλειας φαινολικής καμπύλης, η οξύτητα έμεινε αγέρωγη για να δημιουργήσει κραταιό ανάχωμα ανάσχεσης μετρώντας 5,90 g/lt τρυγικού οξέος, καταφτάνοντας παράλληλα και στην πιό μύχια λεπτομέρεια τού φρούτου ακτινογραφώντας το λαμπρά.
Το μακρά παίρνει άλλη διάσταση στην θερμή αλκοολικά επίγευση με την φαινολική θωράκιση, όπου οι ορυκτοί παλμοί σπρώχνουν σε βαθύτητα άγνωστη, και με την πολυπλοκότητα να μην κρατάει κανένα πρόσχημα επεκτεινόμενη συν τοις άλλοις και σε ξηροκαρπάτες θέσεις. Δίνονται επιπλέον γήϊνες στίξεις από την παραμονή στα θαμμένα κεραμικά αγγεία, με την άκρως bitter βοτανική θεματική να ανθίζει υπέροχα γιά λεπτά.
Το φαγητό που τού πρέπει, για να κλάψουν μανούλες.
Αρνίσια παϊδάκια με γλάσο περγαμόντο, χοιρινή κοιλιά με μέλι και πορτοκάλι, κατσικάκι με κονιάκ και βερύκοκκα, αγριόγαλος με καραμελωμένη κρούστα από κρέμα βαλσάμικο εσπεριδοειδών. Ελαφρώς μπλε τυριά, με το Καρίκι Τήνου και το θρυλικό και απλησίαστο Gamonéu από την Αστουρία, να είναι μνηστήρες της βαθύτητας του μεγαλείου του. Μην δοκιμάσετε κάτι λιγότερο έντονο στα ψαρικά από καπνιστό σκουμπρί με Pommery Moutarde Royale au Cognac (με πτητικότητα που παραλύει τον εγκέφαλο, να τα λέμε κι αυτά), αγγίζοντας την τελειότητα.
