Η μεγάλη εαυτόν οφειλή.
Η Αρμάκειος διαφθορά των ηθών.
Οι αποδιδόμενες εσωτερικές προβολές, σε μιά φιάλη κρασιού.
Η υπερβολή, σαν αφήγημα μιάς εγχάρακτης, ανυποχώρητης στάσης.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Πετρί Κορινθίας, Πελοπόννησος
Syrah 40%, Aγιωργίτικο 35%, Merlot 20%, Malbec 5%
Χρώμα, μαύρο.
Η μύτη δεν αστειεύεται. Η σιδερογροθιά συμπύκνωσης στην μούρη, αφήνει το σημάδι του οικόσημου, με υπερώριμη υπογραφή. Αποξηραμένο δαμάσκηνο, Μαύρη Κορινθιακή, πάστα σύκου, κρέμα βαλσάμικου φραγκοστάφυλου, με μπόλικη δερματική πρόσφυση και ένα σωρό γλυκά μπαχάρια και ξερά βότανα, και με ασφάλτινες και βασαλτικές νότες, μου θύμισε εξαγριωμένη Pintia.
Οδοστρωτήρας στο στόμα, είναι λες και κυκλοφόρησε χθες. Μασιούνται όλα στον ουρανίσκο, μαύρο, υπερώριμο φρούτο -που δεν έχει κανένα μέλημα να επιδείξει φρεσκάδα, αφού δεν αποσκοπεί εκεί-, με την γλύκα από το βαρέλι, το αλκοόλ, και τα συμπυκνώματα βαλσάμικων, να έχουν πολυσακχαρούχα εκπροσώπηση. Δερματική αγκαλιά μέσα σε πλούτο γλυκών και πιπεράτων μπαχαριών, το βαρέλι έντονο και επιδραστικό, διέπεται από βοτανικό απόηχο και καρβονικά στοιχεία. Οι κτηνώδεις τανίνες απαιτούν έξτρα μάσημα, χωρίς να είναι απροκάλυπτα επιθετικές, ενώ ευτυχώς η οξύτητα στέκεται στο ύψος της, στυλώνοντας την υπερώριμη χλιδή.
Αδιαφορεί γιά την ισορροπία με μιά κακομαθημένη απαξίωση, δεν το ενδιαφέρουν οι λεπτοί τρόποι, η επιβολή δύναμης είναι αυτό που επιζητά να ορίσει.
Καλή σε μήκος, όχι όμως τόσο εντυπωσιακή όσο ο ουρανίσκος, επίγευση.
Δίνει ισχυρά στυπτικά σημάδια, μέσα σε υπερώριμες, βαλσάμικες και μπαχαράτες εκφάνσεις, καταπνίγοντας τα ελαφρά διαφαινόμενα ορυκτά και κυρίως ανθρακικά και καμένα στοιχεία, με την παρουσία του ανελέητου αλκοόλ να μην ανασχέει τις bitter νότες.
Από τα κρασιά που βγαίνουν έτοιμα και τελειώνουν έτοιμα στο πέρας της ζωής τους, γεννιούνται και πεθαίνουν όρθια, δεν τους απασχολεί η εξέλιξη.
Αντιγαστρονομικό.
Κυνήγι με γλάσο μαύρου βατόμουρου και φραγκοστάφυλου, tomahawk δεινόσαυρου με σάλτσα port και αίμα. Ιδανικά, καλύτερα γιά μετά το γεύμα με μιά καλή κουβερτούρα.
