Τι’είν’αυτό που το λένε αγνότης.
Το κέντρο του. Ο πυρήνας του. Η καρδιά του.
Πετώντας τα σκεπάσματα. Ξετυλίγοντας τις φιοριτούρες.
Και φτάνοντας εκεί που πρέπει. Στην γούβα που κρύβεται το εσώτερο είναι του.
Ή αλλιώς, πως ένα σταφύλι που δεν το διέπει κραυγαλέα διακριτότητα, που δεν διαθέτει εξ αρχής όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που να το κάνουν να αναγνωρίζεται αυτόματα, να είναι σημαντικό.
Πλυτό. Όπως λέμε σπαθάτο.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Πλυτό
Μέτριο λεμονί, και λιγο παραπάνω.
Εξαιρετικά ιδιόσυχνη μύτη, με φρέσκους ξηρούς καρπούς, αμυδρή πετρόλ υποψία, λευκά άνθη και μπαχάρια, πράσινα βότανα.
Πυρηνόκαρπο κέντρο, με ελαφρώς κιτρώδη νύξη.
Και μιλάμε γιά κρασί του 2017.
Στόμα όμως μεγάλης εσπεριδοειδούς αγνότητας, που η δαιμονισμένα υψηλή οξύτητα γενναιόδωρα παρέχει.
Η ένταση των ανοιχτόχρωμων εσπεριδοειδών καταπνίγει το υποδεέστερο ανθικό, βοτανικό στίγμα.
Spicy μπαχαρένιες αλλά και υπόγεια ξηροκαρπάτες νότες με ορυκτή μνεία, αναπτύσσονται μετά τον μέσο ουρανίσκο, στον πολύ στέρεο, συμπαγή όγκο, που ξεφεύγει φανερά από τον μέτριο, αλλά δεν αγγίζει πειστικά τον γεμάτο.
Πολύ καλή σε μάκρος επίγευση, spicy και ορυκτή, με φαινολικό κράτημα και σημαντικό καύσο από το αλκοόλ, με ίσως παραπάνω παρουσία θειώδους.
Χοιρινές λαιμού, λεμονάτες στον φούρνο με βούτυρο και πράσινες πιπεριές, σιουφιχτά με κοτόπουλο, βότανα και ξύσμα λεμονιού, αρνίσια παϊδάκια, λιπαρά ψάρια στην σχάρα με σάλτσα Meyer.
Σκληρός παίχτουρας. Δείτε την κράση του με πράσινη φάβα, ελιές Καλαμών και λευκό ταραμά.
