Ερίζουν γιά ό,τι πιό πλήρες και ευφραντικό μπορεί να κατακλύσει τον ουρανίσκο, ανάμεσα στα μεγάλα κρασιά του πλανήτη.
Την τύχη να γεύονται τα Rieslings στην ωριμότητά τους έχουν συνήθως Γερμανοί, καθώς μεριμνούν γι’αυτό, αφού παραδοσιακά τα κρασιά αυτά χρειάζεται υπομονή γιά να τα απολαύσεις στο βέλτιστο σημείο της προσφοράς τους.
Όντως, μόνο με μεταφυσικές έννοιες μπορεί να παραλληλιστεί η συνεύρεση -ναι, τέτοια είναι- με ένα παλαιωμένο Riesling, αφού δεν είναι συγκρίσιμο με τίποτ’άλλο στον οινικό κόσμο.
Γιά του λόγου το αληθές, ένα Spätlese του ’98 έρχεται να ταρακουνήσει συθέμελα αυτόν που δεν έχει την τύχει να μεταλάβει μιά τέτοια εμπειρία, αφού τα αρώματα είναι πρωτόγνωρα.
VDP Riesling Spätlese, Bernkastel, Mosel, Γερμανία
Riesling
Η προσέγγιση στη μύτη του ασυνήθιστα πολύπλοκου μπαχαρώδους στοιχείου, ταλαιπωρεί την μνήμη:
Τζίντζερ, φρεσκοκομμένος κορμός δένδρου, σανταλόξυλο, συναντούν λουίζα, εστραγκόν, γιά να καταλήξουν σε γήινη, ζυμώδη διάσταση από σπασμένο κριθάρι, μνήμες από σιλό σιταριού και αχνές ξηροκαρπάτες νότες.
Νιρβάνα στο στόμα, δυνατός αρνητής του χρόνου.
Πράσινο φραγκοστάφυλο, ώριμο lime, τζίντζερ και μπαχάρια, χορεύουν με εξαιρετική οξύτητα, ελαφριά, νόστιμη τανικότητα, ενώ λινέλαιο και γήινος, πλιγουρένιος χαρακτήρας, συνθέτουν μιά pure cream εμπειρία.
Την ενδυνάμωση της πεποίθησης νιότης και αίσθησης φρεσκάδας, δίνει το μέτριο λεμονί χρώμα.
Επίγευση ασταμάτητη.
Λίγα είναι τα λεπτεπίλεπτα, spicy πιάτα που αποστρέφονται την παρέα του, κυρίως πρωτεϊνικής σύστασης, θαλασσινής και μη προέλευσης, αλλά θα το προτιμήσω μόνο του.
