Στιλπνό, λείο greyhound κυνοδρομίας.
Πάνω απ’τις δυνάμεις μου να μην το ξαναδοκιμάσω.
Ονειρικό, κρυστάλλινο, αριστοτεχνικά φινιρισμένο διαμάντι.
Τραβάει μες την δίνη της βαρυτικής του έλξης τις χαρές της ζωής. Είναι πλέον αστερισμός.
Αν είναι οίνος, αν είναι αιθέρας, μικρή η διαφορά.
ΠΟΠ Αμύνταιο, Αμύνταιο Φλώρινας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέσα από το μέτριο ρουμπινί χρώμα, επαναπροσδιορισμός της γεωμετρίας στον ουρανίσκο, αφού δεν το ενδιαφέρει ο μέτριος όγκος.
Βαθύ, με πεδία ενέργειας, με αμφίθυμο, αντιβαίνονοντα την ανοχή, ηδονικό βασανισμό στο στόμα όπου το κόκκινο ηγεμονεύει σε άνθη, φρούτα του, και ξίνα γλυκιά από τις άγουρες φράουλες και τα cranberries, και όπου το σαγκουΐνι ηλεκτροδοτεί τον φρενήρη παλμό της οξύτητας. Συνεκτικός αρμός οι τανίνες, ιστός κραταιός μα απαλός.
Προσπαθώ να θυμηθώ ποιά επαρχία της Βουργουνδίας είναι το Αμύνταιο.
Σέρνει και ορυκτά, σπινθηρίζοντα, αναφλέγοντα, τα μπήγει στο μυαλό. Γιά ώρα, πολλή ώρα.
Αν το τάξω με φαγητό, νιώθω να το σπαταλάω, δεν του πρέπει ρεαλισμός.
Σε δεύτερη σκέψη, μία ωμή κοιλιά τόνου με blood orange, τού αρμόζει.
