Η κρυστάλλινη λεπίδα.
Το τροχισμένο κοπίδι τού χρόνου.
Με Λάζικη κάμα κόβει τούς καιρούς η Λημνιώνα.
Αίμα δεν βγαίνει από το σιωπηλό μαχαίρι, άλικο σημάδι χαράς κερνά την ψυχή.
ΠΓΕ Τύρναβος, Τύρναβος Λαρίσης, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Μέτριο ρουμπινί με μικρή διαπερατότητα, και κάποιες ήπιες γκρενά ανταύγειες.
Ντελικάτη, ευαίσθητη, κομψότατη, ιδιαίτερα ποιοτική μύτη. Κεράσια, κράνα, cranberries και σμέουρα, σε μία πολυεστιακή ερυθρά αντανάκλαση, από πίσω μιά σκουρότερη αντίληψη δαμάσκηνου, κρυφή φραουλένια ένδειξη που όμως δεν πείθει απόλυτα για να καταγραφεί, πιό πολύ σε πολτό ή πούλπα. Λουλούδια κόκκινα και απειροελάχιστα μπλε-μωβ, πολλά αποξηραμένα μυριστικά βότανα σε λιαστό bouquet garni, παιχνιδιάρικη ζωϊκότητα από την αυθόρμητη ζύμωση, και όχι μόνο. Παλαιωμένα τεϊόφυλλα και παλιό ταμπάκο μαζί με μαύρο τσάϊ, ξερά άγρια μανιτάρια, μαγικό το ξύλο με κακάο, πράσινους και μη αλεσμένους ακόμα κόκκους καφέ, mochaccino και πολλά γλυκά μπαχάρια.
Με συνταρακτικό όξινο διεμβολισμό χτυπάει στο στόμα. Η υψηλή συγκέντρωση οξέων τού δίνει νεανικό σφρίγος, το ξινόγλυκο φρούτο είναι καταπληκτικά εκφραστικό στο πως αποδίδει νεαρά cranberries και κράνα -sanguine και ξινές φράουλες συνδράμουν αυτόματα-, που τροφοδοτούν με άπλετη ενέργεια όλο το υπόλοιπο κόκκινο φάσμα του. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στην αντιδιαστολή του, και γιά να πλανιάρει μπαλαντζάροντας το όξινο τρύπημα στον ζυγισμένο μέτριο όγκο, επιδεικνύει την γήϊνη ωριμότητα που παρατηρήθηκε, επιβάλλοντας ισορροπία και βρίσκοντας παράλληλα την ευκαιρία να εκθέσει την σοβαρή πολυπλοκότητά του, με τα βοτανικά και τσαγένια εμβάσματά του. Το έντονο κραδασμικό του επίπεδο μπιζάρεται από σφοδρά ορυκτή, τσακμακένια ανάταση, ενώ οι υπόγειες, στιλπνές μέτριες τανίνες του, λες και αφήνουν διακριτικά χώρο για το έξοχο ενεργειακά έργο του.
Σχεδόν μακρά, υπέροχη κι αυτή, η επίγευση συνεχίζει απτόητα σε υψηλούς ενεργειακούς τόνους, προτάσσοντας την διπλή όψη οξέων και ορυκτών για να συνοδέψει το ξινόγλυκο φρούτο με την πολυδιάστατη παρουσία του.
Άλλη μία παράσταση νίκης τής Λημνιώνας, άλλη μιά φορά που αποτύπωσε τρανά τον καλλιεργητικό κύκλο της εσοδείας, ανακαλύπτοντας ξανά τον εαυτό της. Δείχνει στο ξεκίνημά του ακόμα.
Απίθανη ευελιξία γαστρονομικού ενδιαφέροντος. Και αφού έκανε καλά κοκκινιστή βόεια ελιά με μπαχάρια και δαφνόφυλλα σε πουρέ μελιτζάνας και κεφαλοτυριού, δεν το φοβόμαστε με χοιρινό, κοκκινιστό κοτόπουλο, αλλά και αρνί και κατσίκι. Το ονειρευόμαστε όμως, με λιαστό χταπόδι με σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης, φέτα ξιφία με σάλτσα ξινής ντομάτας, πράσινης πιπεριάς και κάπαρης, κοκκινιστή βλαχοσφυρίδα με ζαρζαβατικά, αστακομακαρονάδα.
