Νίκες που είναι να κερδηθούν.
Η αναμέτρηση με τους προαιώνιους εχθρούς.
Πολλά καλά μαζεμένα στην παλαιά φύτρα του Σαββατιανού.
Ελάχιστα κακά, που πρέπει οι προηγούμενοι προσοδοφόροι αγώνες να παραδειγματίσουν γιά νέες κατακτήσεις.
ΠΓΕ Αττική, Κορωπί Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Σαββατιανό
Ανοιχτό χρυσαφί.
Δυνατή συγκίνηση στην μύτη που ξοδεύει γενναία αποθέματα λανολίνης και πετρόλ γιά να συναρπάσει ορυκτά, έχοντας μιά πίσω ανάγνωση από μπαρουτόσκονη. Κρέμα λεμονιού, ανθόμελο, φρουΐ ζελέ αλλά και confit κίτρου, γλυκό του κουταλιού περγαμόντο, οι συνθήκες που αποτιμούν φρούτα και άνθη, με κομπόστα ανανά να πραγματώνει μιά επιδίωξη τροπικής νότας. Το ήπιο μπαχαράτο περιβάλλον, περισσότερο στο εξωτικό του, υποκρύπτει λανθάνουσες βοτανικές νύξεις στο όνομα των φύλλων λεμονιάς και κιτριάς.
Το κρασί είναι πολύ νόστιμο στο στόμα, φέροντας γνήσιες και αυτούσιες τις αξίες του Σαββατιανού. Ενθουσιώδες, το κρεμώδες φρούτο είναι σημαντικά εκφραστικό στον αρωματικό γευστικό του ορίζοντα, με λιπαρή αίσθηση και εκτεινόμενο σε πάνω από μέτριο όγκο, αρκετά βαρύ πάντως και με έγνοια πιό πολύ στον πλουτισμό παρά στην φρεσκάδα. Ζουμερό αρκούντως και βαθύ όμως, δεν ασχολείται με εκκεντρική ένταση και εκρήξεις αλλά με τον ηδονισμό, τον οποίον πρεσβεύει επάξια, με την μεσαίου ύψους οξύτητα να τα καταφέρνει καλά, συνοδεία του ορυκτού που δεν αφήνει ούτε μία στιγμή χωρίς υπόμνηση.
Μακρά, πολύ εκφραστική και εδώ επίγευση, όπου αναδεικνύει την κρυμμένη από τα αλλεπάλληλα πρωτεϊνικά στρώματα στον μέσο ουρανίσκο, φαινολική δόμηση. Πάντα ορυκτή, αποδίδει στο μάκρος της ελαφρά πιό πικάντικο προσδιορισμό σε μπαχάρια και βότανα, με την γλυκερόλη και την αμινοξεϊκή γλύκα από την πολύμηνη παρουσία των οινολασπών, να είναι παρούσα.
Ξεδιάντροπα φτηνό.
Στην κακία της ημέρας, επιβεβλημένη η αισθητική αναβάθμιση στην ετικέτα.
Η τρέχουσα χρονιά.
Ημίσκληρα λιπαρά τυριά, λαχανοσαρμάδες και γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο, πληθωρικά σαγανάκια θαλασσινών. Ριζότο μανιταριών, κοτόπουλο αλά κρεμ, ψαρονέφρι με σάλτσα βουτύρου, ζυμαρικά φούρνου και με λευκές κρεμώδεις σάλτσες, gnocchi με κρέμα κολοκύθας, μαϊντανό και παρμεζάνα. Παρότι καθόλου ανεπίδεκτο σε ψητά ψάρια, δεν θα ήταν η πρώτη επιλογή μου.
