Το Πνεύμα μη σβέννυτε.
Αστρικές συνιστώσες στο θέρετρο της σχισματικής πολυτέλειας.
Επίκληση στο Φθινοπωρινό καντήλι του τρύγου γιά το αγκωνάρι του Παπικού πλούτου, και οι σοδειές μακραίνουν γιά πάντα τρανές.
Το πρωτοπρεσβύτερο των appellations, κρατάει άσβεστη την πυράγρα της μεγάλης νότιας φλόγας, λες και το άγγιγμα της φανταχτερής τιάρας της θρησκευτικής εξουσίας το προίκισε λαμπρό στους αιώνες.
Châteauneuf-du-Pape AOC, Orange, Vaucluse, Νότιος Ροδανός, Γαλλία
Grenache 50%, Mourvèdre 30%, Syrah 20%
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με περιορισμένη διαπερατότητα.
Βαριά κι ασήκωτη μύτη, με τεράστια αποθέματα του καμένου τόξου, αφορώντας φρούτο, καψάλισμα βαρελιού, καραμέλα, καθώς και καμένα ορυκτά, λιγνίτη, πίσσα και άσφαλτο. Το κατάμαυρο φρούτο όμως που πραγματεύεται την υπερωρίμανση αντιτείνει ποιότητα. Μελάσα, πιπέρι, πολύ πιπέρι, αλκοόλ, πολύ αλκοόλ, μαύρο ρούμι, κουβερτούρα, bitter και Amaro λικέρ, καθώς οι πικροί βοτανικοί τόνοι είναι έκδηλοι. Ίσως λίγα μουλιασμένο σε αλκοόλ σκούρα λουλούδια, προσπαθούν να κατευνάσουν την σκοτίδα.
Black as Hell στο στόμα, και το τέρας ξυπνάει. Τρίσβαθα μαύρο, το φρούτο των blackcurrants, elderberries, φραγκοστάφυλων και κερασιών, κερνάει πλούτο, αλκοόλ και καμένη γη. Μεγάλος όγκος χωρίς όμως υπέρμετρες διαστάσεις, εντυπωσιακή, τσιμεντένια συμπύκνωση που τα εξηνταπεντάχρονα πρέμνα χορηγούν αφειδώς, και ναι, μέσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό του καμένου σύμπαντος, υπάρχει κραδασμός. Η οξύτητα στέκεται με παρρησία απέναντι στην μαύρη λάβα, σηκώνοντας παντιέρα, όχι φρεσκάδας βέβαια, αλλά ενός κάποιου ισοζυγίου απέναντι στην θηριώδη θεώρηση του κρασιού, και αυτό μεταφράζεται ελαφρά πάνω από μέτρια, που είναι και το μόνο μέτριο εδώ. Τρομακτική ισχύς από τις τανίνες, των οποίων όμως η γωνία είναι καθησυχαστική, αφού έχουν την διάπλαση γιά να πολυμεριστούν στον χρόνο, άπλετο αλκοόλ χωρίς αιχμηρότητα πάντως, bitter και πάλι bitter, πιπέρια παντού. Το Mourvèdre περισσότερο, και έπειτα το Syrah, έχουν κυνηγήσει αλύπητα το άμοιρο Grenache.
Απίστευτα μακρά επίγευση με παφλάζον αλκοόλ και υψηλό τανικό μέτωπο, και γεύεσαι γιά ώρα καΐδια πολλά από λιθάνθρακα και λιγνίτη, και από πολλές άλλες καψαλισμένες οργανοληπτικές μεριές, καθώς το μακρύ τέλος ποτίζεται αδιακόπως βοτανικά bitter, από Fernet Branca και Jägermeister.
Αντισυμβατικό, ανορθόδοξο Châteauneuf, μακριά από τα χαριτωμένα λουλουδάτα και πολλές φορές ντελικάτα κρασιά του AOC, πρόκειται γιά τον κακό δράκο της περιοχής.
Δύσκαμπτο έως κακό γαστρονομικά, θα το γούσταρα με ένα καλό πούρο και πικρή σοκολάτα, αλλά μέρες που είναι, μιά προσπάθεια με ελάφι με σάλτσα σκούρων φρούτων του δάσους, καπνιστά χοιρινά ribs, St Louis style, καπνιστό pork belly, διάφραγμα με σάλτσα μαύρου σκόρδου και κύμινου, πρέπει να γίνει.
