Ατελεύτητον.
Ο απέραντος Ορίζων.
Η αφαλκίδευτη οπτασία των ουράνιων σωμάτων.
Το ανάρδευτο όνειρο, ποτισμένο μόνο με τον απέλεθρο έρωτα της μικρής αυγής, ο Μαγικός Αυλός του Riesling, ένα οπερατικό μεγαλείο της επουράνιας κοσμικής σκάλας.
Wachau DAC, Qualtätswein aus Österreich, Wachau, Dürnstein, Αυστρία
Riesling
Μέτριο λεμονί.
Οι γλώσσες του Παραδείσου σε μία και μόνη θρησκεία στην μύτη, εκείνη της άφατης λαγνείας του Riesling. Ο τροπικός χείμαρρος δεν έχει τελειωμό, αφού καραμελωμένα αλλά και νωπά, τροπικά και εξωτικά εσπεριδοειδή που εξαντλούν όλο το χρωματολόγιο, ερωτοτροπούν με κρέμα λωτού και mango lassi, με τα τελευταία να επικρατούν καβαλώντας κυριαρχικά. Άνθη πορτοκαλιάς, μικρές πινελιές από πουρέ βερύκοκκου και πούλπα από γιαρμάδες, με το καρδάμωμο από το Ινδικό ρόφημα του μάνγκο να ανοίγει τον βοτανικό ασκό γιά να ξεχυθούν πικάντικα τα ελέη του στον οσφρητικό ορίζοντα, όπως επίσης spicy εκφέρεται και το ευρύ μπαχαρένιο περιεχόμενο, κι όλα μαζί καλύπτουν το αλυσοδεμένο προσώρας ορυκτό.
Κρύσταλλο κι’ατσάλι μαζί, χτυπούν τις πύλες της Walhalla με κρυφούς Ρουνικούς ψαλμούς γιά να εισέλθουν. Χαλύβδινος, μέτριος, ίσως και ελαφρά παραπάνω όγκος, στην προαιώνια αντινομία μεταξύ αυστηρού, έκλυτου και έκφυλου. Η ρυθμική ταλάντωση αισθαντικού, τροπικού κι εξωτικού φρούτου με το πολύχρωμο εσπεριδοειδές τόξο, δεν ηρεμείται παρά μόνο εντείνεται με τον ακραίο κυματαριθμό της χωρητικής συχνότητας της οξύτητας, η οποία υψίτονα χτυπάει έσωθεν, χωρίς όμως το ύψος της να γίνεται ενοχλητικό, με επιλαμβανόμενη αρχή εκείνη των σακχάρων και των γλυκερολικών φορτίων, εκλύοντας γλυκά μουδιαστική κι όχι μαινόμενη ένταση. Ισχυρά δομημένο με φαινολική ραχοκοκκαλιά, απελευθερώνει την έγκλειστη ως τώρα ορυκτή πάλμωση, γιά να μεγεθύνει το πιπεράτο αξάν βοτάνων και μπαχαριών.
Μακρά πολύ, αλλά όχι άπειρη όπως διατείνεται η τίτλος της ετικέτας, επίγευση. Σφιχτοδεμένα φαινολική και με ξαμολημένο πλέον το ορυκτό δυναμικό της, ταράζει με τροπικές, εσπεριδοειδείς, spicy και πιπεράτες μπαχαρένιες και βοτανικές ριπές το θυμικό γιά ώρα.
Το παράξενο δεν είναι το 100άρι που του απονεμήθηκε γιά την σοδειά του ’21 από τον ειδικό, ή μάλλον ψυχάκια του Riesling, Stuart Pigott, άλλωστε στην καριέρα του το κρασί από το 1998 που πρωτοβγήκε, έχει εισπράξει ουκ ολίγα τέτοια στρογγυλά σκορ. Το παράξενο είναι ότι το εξάρει τώρα που βαθμολογεί γιά τον Suckling, ενώ στο κοπιώδες βιβλίο του Best white wine in the world-The Riesling story, δεν το αναφέρει καν ενώ δεν το συμπεριλαμβάνει στην λίστα με τα κορυφαία του.
Είναι φανερό ότι το Unendlich θέτει εαυτόν -ή θέλει να πλασαριστεί- στην κορυφαία λίγκα, μαζί με τo Morstein του Wittmann και το πανάκριβο G-Max του Keller, παρότι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, το Rieslng μετά τις ατελείωτες δεκαετίες δυσμένειας που είχε υποπέσει εμπορικά, τα τελευταία χρόνια σκαρφαλώνει στο υπέρτατο βάθρο που του αξίζει. Το πρώτο.
Το να ισχυριστεί κάποιος ότι δεν πάει με ψάρια και θαλασσινά όλων των παρασκευών και κυρίως αυτών που περιέχουν σως ή ντρέσινγκ με γλυκιά επίφαση, μάλλον είναι ηλιθιότητα. Πάει του κερατά.
Τέτοια μεγάλα Riesling όμως, προσωπικά τα θέλω με γεμάτες ένταση και αδρότητα γεύσεις και σάρκες. Καπνιστό χέλι με γλάσο περγαμόντο αλλά και επίσης καπνιστό χέλι με αγγουράκι τουρσί, wakame και ταραμά με wasabi με mousse λεμονιού, χοιρινό με chutney πορτοκαλιού, Bratwurst και weisswurst με καραμελωμένα κρεμμύδια στην μπύρα, πλατώ ωριμασμένων τυριών και αλλαντικών με σίγουρα μέσα πολύμηνα jamon Iberico και culatello.
Αρνίσια μυαλά sautéed σε κρούστα από τζίντζερ, αμελέτητα alla maremmana με ξύδι περγαμόντο.
