Δεκαπέντε μέρες στον Μαρλά.
Καψερό ανάθημα στον Τηνιακό ήλιο.
Με εντοπιότητα που ανταγωνίζεται το παρακείμενο πράσινο μάρμαρο.
Η λιαστή περίοδος του Κουμαριού και του Ποταμισιού, ένας κύκλος αφυδάτωσης που κλείνει μέσα στην γλύκα του και παλιακές εικόνες.
Ερυθρός Λιαστός Οίνος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Μαύρο Ποταμίσι, Μαύρο Κουμάρι
Μέτριο, διαπερατό γκρενά-ρουμπινί.
Ήπιες, σχεδόν αναιμικές πτητικότητες, που αποτρέπουν την βαθιά είσοδο μέσα στον αλδεϋδικό κόσμο με έξαλλα βερνίκια και υγρές κόλλες, για μιά καλαίσθητη μύτη, που δεν μοιάζει καν λιαστή, αποκόπτοντας μεγάλο μέρος της οξείδωσης. Πιό πρόδηλο το στίγμα των άγριων ζυμών με σκόρδο και ψημμένους βολβούς, παρά κάτι που ανακαλεί άφημα στον ήλιο, την ώρα που αποξηραμένα κόκκινα φρούτα περιχύνονται με σπιτικά λικέρ από κεράσι και δαμάσκηνο για να φουσκώσουν. Γλάσο δαμάσκηνου, χουρμάς, παστά βύσσινα και maraschino, δέρμα. Πολύπλοκη πράγματι, με ένα σύμμικτο σμάρι από λιαστά λουλούδια και βότανα, ενώ το εννιάμηνο βαρέλι παρέχει άπλετο καβούρδισμα και καψάλισμα, ξηρούς καρπούς, πιπέρι και γλυκά μπαχάρια, πολλές βαθμίδες σκούρας σοκολάτας και καφέ, ξερό χαρούπι.
Παρασέρνει, παίρνει μακριά η γλύκα στον ουρανίσκο, τραβάει μέσα της όλο το είναι του κρασιού. Θα ήθελε να είναι νευρώδες αλλά δεν μπορεί, λυγίζει. Θα προτιμούσε να έχει ενέργεια, παλμό, πραγματική ένταση και όχι ηδυτική, αλλά κάμπτεται. Η κάτω από μέτρια οξύτητα δεν το βοηθάει να σηκωθεί σε επιθυμητά ύψη, τον ρόλο αυτό αναλαμβάνει πενιχρά το σκούρο ορυκτό. Στον σφιχτό αλλά και συνάμα κολλώδη μέτριο όγκο, το καψαλισμένο και αφυδατωμένο φρούτο επιδέχεται σαφέστερης οξειδωτικής ερμηνείας από ό,τι στην μύτη, οι τανίνες επιδεικνύουν μιά μικρή στυπτικότητα που τις βγάζει έξω από το κάδρο, ενώ βρίθει bitter φυτικών και βοτανικών, επιθυμητών αναλογιών με παραπομπές σε διάφορα λικέρ και ηδύποτα όπως Fernet Braca και Underberg. Μπαχαράτο επιτακτικά, πιπεράτο, με υψηλό καφέϊνο, ξηροκαρπάτο και κουβερτούρας τόνο όμως, αντιτάσσει σε όλα τα παραπάνω -υποτιθέμενα μεμπτά- έναν βαθιά Τηνιακό χαρακτήρα που τα αποσβένει με αυθεντικότητα, καλιμπράροντας το δυνατόν και το υψηλό αλκοόλ.
Μακρά, με σκούρα καρβονικά ορυκτά στοιχεία και πλούσιο καψάλισμα επίγευση. Αρκετά τανική και στυπτική, όχι όμως στο να ενοχλεί, το αλκοόλ παρίσταται σθεναρά με θέρμη. Bitter, βαθέως bitter αλλά όμορφα, με πολλαπλές στρώσεις διάφορων τύπων και ψησιμάτων καφέ, με κουβερτούρα, ξερό χαρούπι και ξηρούς καρπούς, διαχειριζόμενη τις νύξεις της Μαύρης Κορινθιακής και των λοιπών σταφίδων που διαφάνηκαν ήδη από τον μέσο ουρανίσκο.
Για επιδόρπια σοκολάτας, προφιτερόλ, σοκολατίνες, τούρτες βύσσινου-σοκολάτας, αρμενοβίλ, ή πιό απλά με μιά καλή κουβερτούρα, ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα και σταφίδες.
