Αρωματικό λεξικό.
Η μυθική λογοτεχνία.
Φράσεις του κοσμικού ανθολογίου της χαράς.
Η ακήρατη σκληρή λαλιά των ορέων, που γόμωσε με ακατέργαστο κρύσταλλο την ψυχή του Μοσχάτου.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Μικρόρωγο Μοσχάτο
Βαθύ λεμονί.
Χαλαζίας κι ασβέστης, η οσμή τού ορυκτού στον ορεινό ήλιο. Το φαντασιακό τόξο της εσπεριδοειδούς αγνότητας λάμπει. Kaffir και key lime, λεμόνια, φράπα και κίτρο, εκπέμπουν ασίγαστη φρεσκάδα. Λουΐζα ξεκλειδώνει μύρια βοτανικά θέματα, μέντα, δυόσμος και βασιλικός ανοίγουν τις πόρτες. Αλλά τίποτα δεν σκιάζει την πηγαία εσπεριδοειδή έκρηξη, ούτε τα λευκά λουλούδια που αθρόα σπέρνονται στην ροή, αφού satsuma citrus και pink grapefruit κλείνουν και τις τελευταίες θέσεις τού φάσματος. Πικάντικη και πιπεράτη σε βάθος, ένα σωρό πιπέρια απαντάνε στο κάλεσμα του τζίντζερ για ένα εκμαυλιστικό, φαντασμαγορικό βαλς.
Γανωμένο με την πυρακτωμένη μαγεία τού ορεσίβιου φωτός, το κρυστάλλινο σπαθί μάς κόβει γλυκά στον ουρανίσκο, οι ανήκεστες πληγές δεν επουλώνονται ποτέ παρά μόνο όταν με την ανάκληση του κοψίματος, το θυμικό εκλύει θεραπευτικές ορμόνες ευχαρίστης. Ξανά και ξανά, για να πονάμε μόνο από ηδονή. Στον απαλά γεμάτο όγκο, το καθωσπρέπει βάλς γίνεται Τρανός Χορός στο Βλάχικο αντάμωμα και Σέρα μαζί, Μπάλος γιορτινός τού φλερτ, σκορπώντας Ελληνικότητα από το αρχαίο αίμα τού Μοσχάτου. Τρίζουσα θεμελιακή ένταση, αιμοβόρα ποσοστά οξύτητας και χειμαρρώδεις πίδακες ορυκτού, επιτίθονται φορτίζοντας εκρηκτικά το πηνίο ηλεκτρισμού τού κρασιού, για μια κορυφαία, αψεγάδιαστη έκφραση οίνου, ένα παγκόσμιο Μοσχάτο, ένα παγκόσμιο λευκό.
Μακρά, μαγευτική επίγευση με συνεχόμενο ορυκτό και εντασιακό οίστρο. Η οξύτητα σχεδόν προκαλεί στρες, προβοκάροντας διαρκώς τις πολύπλευρες πτυχές της γευστικής αρωματικότητας με λεμονάτη αιχμή.
Μόνο ελάχιστες Σαντορίνες, κάποιες λίγες Ρομπόλες και ακόμα λιγότερες Βηλάνες, άξιοι αντίπαλοί του.
Αλλά ίσως το προτιμήσω. Η διαβάθμιση 5, πολύ μικρή γι αυτό το κρασί στον πωματισμό.
Καθότι με λεμονάτη σάλτσα βοτάνων, οι επιλογές είναι άπειρες, θα τις περιορίσω σε τρεις για να μην καταλάβω πάρα πολύ χώρο. Σπάστε τα στεγανά με μιά χυλωμένη λεμονάτη κοτόσουπα με λιωμένες πατάτες, σελινόριζα και καρότα, σέλινο και μπόλικο μπούκοβο. Μυλοκόπι -το γνήσιο, και όχι τους κρανιούς που σας σερβίρουν-. Το φιλετάρετε και το μαρινάρετε με το υπέρτατο παλαιωμένο ξίδι του Βαϊμάκη από Ντεμπίνα και Βλάχικο, κόλιαντρο και κολιαντρόσπορους, μαϊντανό, πράσινο πιπέρι, chili και jalapeños για μία ημέρα. Αρνίσια σπάλα με chimichurri λουΐζας και κουσκούς. Και επειδή μεράκλωσα, άντε, Pluma Iberico με περιποιημένη γκρεμολάτα.
