Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.
Ο παραδιδόμενος οβολός, σε αυτόν που του ανήκει.
Μέρος ενός κόσμου που χάνεται, η Νάουσσα Μπουτάρη συνεχίζει να είναι θεματοφύλακας παλαιών αξιών. Τα εκατόν σαράντα χρόνια δύσβατης ιστορίας, που κουβάλησαν το σακατεμένο κάρο του Ελληνικου κρασιού, μέσα στην λασπουριά, μας υπενθυμίζουν τα οφειλόμενα.
Και γιά ακόμα μία φορά, σε υποθετικό σενάριο, ξένος σε ξένη γη, με διακρινόμενη την ετικέτα της ανάμεσα σε άλλες αδιευκρίνιστες, σε υποθετικά άγνωστο χώρο διάθεσής των, παίρνω Νάουσσα Μπουτάρη, και έχω το κεφάλι μου ήσυχο.
ΠΟΠ Νάουσα, Νάουσα Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Λιγότερο από μέτριο ρουμπινί.
Κομψή μύτη ράτσας, που ραντίζει με λικέρ λεβάντας και τριαντάφυλλου, ύστερα από τριήμερο αερισμό.
Τα ανωτέρω, είναι τα αρώματα που προλαβαίνουν την καταγραφή του πελτέ ντομάτας και της πάστας μαύρης κυρίως, ελιάς, γιά να παραδώσουν στον μπαχαρένιο γλυκό πυρήνα του κόκκινου φρούτου κερασιού, βατόμουρου και κράνου. Επιβλητική επιχείρηση βοτανικών παραγόντων όπως κύμινου, δενδρολίβανου και ντοματόφυλλων, γιά να επικρατήσουν, μαζί με μιά υπόγεια νότα από μπέικον.
Πολύ καλύτερη συγκρότηση μετά το πρώτο εικοσιτετράωρο στον μέτριο, ίσως και λίγο παραπάνω όγκο του σώματος, στον ουρανίσκο, τρατάρει με κόκκινα ανθικά και μπαχαράτα φρούτα, με την οξύτητα να δίνει ενέργεια, δίχως να είναι εξαιρετικά υψηλή, και τις τανίνες να μην παραλείπουν να συνδέουν την βιβλιογραφία με την πραγματικότητα, ισχυρές και ελαφρά στυπτικές, χωρίς όμως να πέφτουν δόντια.
Η επιμονή προς παρείσφρηση και επιβολή του περισσότερο εδώ, φυτικού στοιχείου, που έχει εξωθήσει το βοτανικό σε αντανάκλαση, είναι εμφανής. Με μπέικον και ελαφρά ζωικά στοιχεία που το εντάσσουν σε λίγο πιό ρουστίκ φόρμα, δίνει μαζί με υποδόρια ορυκτή αντήχηση, μιά ικανοποιητική οργανοληψία.
Πολύ καλή, σχεδόν μακρά επίγευση, αρκετά στυπτική εδώ, με φευγαλέο ορυκτό πέρασμα, μπαχαρένια και ήπια δερματική, δίνει μάχη γιά να μην υποκύψει στην πράσινη πλευρά των bitter φυτικών στοιχείων, και μάλλον το καταφέρνει.
Άπιαστης καλαισθησίας, remake της αρχικής, επετειακή ετικέτα, σε περίπτωση που δεν γνώριζα το περιεχόμενο, θα την αγόραζα μόνο γι’αυτήν.
Ίσως έχει υπονομεύσει τον εαυτό του, με την τόσο χαμηλή τιμή που διατίθεται.
Άπαιχτο στο τραπέζι, πάει με όλα.
Ναι, αν το βοηθήσετε με την κατάλληλη σάλτσα, πάει με τα πάντα, εκτός από γλυκά.
Μία γαστρονομική κατηγορία μόνο του.
