Αγκωνάρι.
Θεματοφύλακας της συλλογικής συνείδησης, του συλλογικού νου.
Διακομιστής της προαιώνιας σοφίας της αμπέλου, διακινητής της ιδέας του οίνου.
Φύλαξ.
Να διατηρήσει άψευστο τον αρχαιότερο αμπελώνα της υδρογείου.
Να συντηρήσει αδιάλλειπτες τις μνήμες του περελθόντος, να τις συρράψει με την εποχή.
Μεγάλος σεβασμός γιά την Ένωση Συνεταιριστικών Θηραϊκών Προϊόντων, που πρόταξε τις συλλογικές αξίες, γιά να προστατέψει από τον αφανισμό τον αρχαίο θησαυρό, ακόμα κι’όταν η φύση φάνηκε αμείλικτη σείοντας γη και θάλασσα, ακόμα κι’όταν οι βάρβαροι του πολέμου φάνηκαν προ των πυλών.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο, Αηδάνι, Αθήρι
Μέτριο χρυσαφί.
Αρχετυπική, μεγαλειώδης μύτη, σαν από φυσικού παράγωγο του νησιού.
Θείο, σμύριδα και τσακμακόπετρα, αιχμαλωτίζουν σε αυστηρή ομηρία τα κίτρινα ώριμα φρούτα και άνθη, το αποξηραμένο βερύκκοκο, spicy βότανα, κερί, μέλι, καμένη ρητίνη, αφήνοντας μόνο το πετρόλ στοιχείο να αντιτεθεί.
Γερό κλώτσημα από το συγκλονιστικό κραδασμικό επίπεδο της οξύτητας, που καίει το ώριμο φρούτο και το καπνίζει ταυτόχρονα.
Μεμιάς τα αρώματα της μύτης ενσαρκώνονται πιό περιπετειώδη από τον όξινο μαέστρο και το πικάντικο στοιχείο γίνεται ακόμα πιό ενδιαφέρον με την άγρυπνη ορυκτή εποπτεία. Οξειδωτική επίφαση εντείνει την πίεση των ανορθόδοξων αρωμάτων και η πεμπτουσία της Σαντορίνης επιδρά εθιστικά στο άμοιρο θυμικό.
Μακρά, καπνιστή, φαινολική, αδιαπραγμάτευτα ορυκτή επίγευση.
Το μόνο θετικό στην συντήρηση η πλάγια θέση, σε μιά φιάλη που δέχθηκε αγόγγυστα όλες τις θερμικές ταλαντώσεις.
Καπνιστά τυριά και Ισπανικός ελαφρά καπνιστός ξιφίας, γιά να περάσουμε σε λιπαρά μαγιάτικα και λίτσες, όπως και όλα τα καραγκοειδή που έχουν φυσικά καπνιστή σάρκα. Κατσίκι στις κληματόβεργες, προβατίσιο μεδούλι.
