Άρνηση τροφοδοσίας στο χαιρέκακο θυμικό μου.
Που γιά ακόμη μιά φορά, ο διεθνής παράγοντας, δεν καταποντίστηκε.
Όταν γιά πολλοστή φορά, τα καμπερνομερλοσυρά, τα καταφέρνουν μιά χαρά, εις βάρος του ντόπιου στοιχείου.
Δεν έχει να κάνει με κανέναν ψυχαναγκασμό, καμία εμμονή, τίποτα το εθνικοπαράφρον.
Απλοί πραγματιστικοί υπολογισμοί είναι, γιά την κερδοφορία και το αξιόμαχο του Ελληνικού κρασιού σε διεθνές επίπεδο, και όχι στο εφήμερα επιτυχόν στην ψωροκώσταινα.
Και όπως πάντα, έχουμε αυτό που μας αξίζει.
ΠΓΕ Παγγαίο, Σιδηροχώρι Καβάλας, Μακεδονία
Cabernet Sauvignon, Merlot
Μέτριο ρουμπινί, με ελαφρείς γκρενά ιριδισμούς.
Έντονη, εμφατικά μπαχαρένια και κέδρινη μύτη, με γήινα και απομακρυσμένης ανάγνωσης αποξηραμένα βοτανικά και πολύ ελαφρά βαλσάμικα στοιχεία, να ποτίζουν το εκφραστικό πεδίο περισσότερο κόκκινων, και λιγότερο σκούρων φρούτων του δάσους, με λίγο δέρμα και σκούρο ορυκτό, σε μιά ωραία, πολύπλοκη και ολοκληρωμένη οσφρητική πρόσληψη.
Γλυκόξινο και αρκετά νόστιμο στον ουρανίσκο, με σωστή εξισορροπιστική οξύτητα και καλά γυαλισμένες ισχυρές τανίνες στον μέτριο όγκο σώματος.
Γλυκά μπαχαρένια και βαρελάτα στοιχεία, αρτύζουν το κόκκινο εδώ φρούτο, που έχει και αποξηραμένη διάσταση, με γενικώς μέτρια ένταση. Καφές και σκούρη σοκολάτα, ελαφρύ ορυκτό πάτημα, με εκλείποντα τα δερματικά και βοτανικά στοιχεία, τουλάχιστον σε σημανικά μικρότερο βαθμό, σε μιά λιγότερο πολύπλοκη αλλά καλά συγκροτημένη έκφραση στο στόμα.
Καλή μέτρια, θερμή επίγευση, με έντονα γλυκά μπαχάρια και καφέϊνα και μόκα στοιχεία, με απειροελάχιστη βοτανική επανάκαμψη, όπως και στυπτικότητα, η οποία καλύπτει το όμορφο ορυκτό θέμα.
Χωρίς απόλυτη βεβαιότητα, πρόκειται γιά την τρέχουσα χρονιά.
Σμυρναίϊκα σουτζουκάκια και παλατιανοί κεφτέδες, κοκκινιστό κοτόπουλο, ψητά της ώρας, μοσχαρίσιο μπροστινό ποδαράκι με ατζέμ πιλάφι.
