Με χωρίς ένταλμα σύλληψης.
Γιά μιά ακόμα απασφάλιση από τον ερημωμένο Κυκλαδίτικο αμπελώνα.
Που ό,τι κακουχία κι’αν τον βρήκε, εκείνος κράτησε καβάντζα με μανία.
Που όσοι κι’αν περάσαν από πάνω του μύριοι, το νησιώτικο σκαρί του δεν κάμφθηκε.
Που όσα των ξενικών ορδών κι’αν τον πλημμύρισαν κύμματα, η κεφαλή έμεινε απόξω ν’αναπνέει.
Γιατί κράτησε βόλια.
Οίνος Λευκός Ποικιλιακός Ξηρός, Λαγκάδα, Τάλαντα Σύρου, Κυκλάδες
Σερφιώτικο
Ανοιχτό λεμονί.
Γλυκά, απαλά, ανθικά και χαμομηλένια αρώματα στην μύτη, με αχνό βοτανικό φόντο.
Λευκόσαρκος πλούτος, κομπόστα αχλάδι, σιρόπι γλυκόζης, με το αναγραφόμενο αλκοόλ να μην επισημαίνεται προσώρας.
Γεμάτο στον ουρανίσκο, με έναν αβίαστο γλυκερολικό τρόπο που το κάνει φαντασιακά σύμφυτο με τον τόπο.
Το λευκόσαρκο φρούτο δίνεται με όμορφο άπλωμα, έχοντας λιπαρή ανθική υπόσταση με απειροελάχιστα γλυκά βότανα και ελαφρύ μπαχαρένιο πλέγμα, και με την τσιτωμένη πικάντικη οξύτητα, που ξαφνιάζει με τον τόνο της ένεκα των 14,2 αλκοολικών βαθμών, να κόβει τα σιροπένια αρώματα και την γλυκύτητα με καλό volume, αλλά και με το αλκοόλ εδώ, αρκετά δηκτικό.
Μέτρια, σοβαρά αλκοολική επίγευση, με ανθική ροή και αμυδρά φυτικά σημεία να την κλέινουν μαζί με το ακατάσχετο αλκοόλ.
Η ετικέτα τα σπάει.
Λιμνίσια ψάρια ή εναλλακτικά, φιλέτα λιπαρών θαλασσινών ψαριών με σάλτσα μπεαρνέζ, σφυρίδα Αθηναϊκή μαγιονέζα, κοτόπουλο με βελουτέ σάλτσα, γκαμόν με γλάσο μέλι-πορτοκάλι.
