Στο κατόπι του βίου του.
Στην μεριά που ξεχειλίζει από πλούτο, στην πλευρά που η λιπαρή της φύση εκδίδεται με την κονκάρδα του βαθέως τρύγου.
Το ανοιχτό δρομολόγιο γιά εξεύρεση του χρυσού κλειδιού της πόλης, βασανίζει ακόμα την Κυδωνίτσα. Εκείνο που θα στριφογυρίσει γιά να ανοίξει αυτό που της λείπει.
Η όποια εντατικοποίηση αναζήτησης -από τις πιό ανάλαφρες, χαμηλόβαθμες εκδοχές της, ως κι’εκείνες που πραγματεύονται το πληθωρικό μοντέλο- του θέματος της έντασης, συνεχίζει να είναι η κύρια απαίτηση.
ΠΓΕ Λακωνία, Λάχι Λακωνίας, Πελοπόννησος
Κυδωνίτσα
Όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο γιά την ηλικία, ανοιχτό χρυσαφί.
Μύτη πλούτου και αρκετών στρώσεων, με ώριμα κίτρινα, αλλά και πορτοκαλί πυρηνόκαρπα φρούτα.
Κίτρινα γερασμένα άνθη, βούτυρο και σκουρόχρωμο μέλι ανθέων, με γλυκά καφετί μπαχάρια και μιά αμυδρή βοτανική επίφαση.
Πλούτος και ευμάρεια και στο λιπαρό, τρυφηλό, γεμάτο στόμα, όπου τα ώριμα μπαχαράτα φρούτα με την μελένια διάθεση, το κάνουν να θυμίζει κάτι από τα πυρηνοκίνητα Arneis από το Πιεμόντε, χωρίς όμως την διατρητική τους οξύτητα. Αυτό είναι και το στοιχείο, που μαζί με την μη επαρκή ένταση, δεν το στέλνουν μιά βόλτα στην αντίπερα όχθη. Η μετά βίας μέτρια οξύτητα δεν επιμερίζει τα πολύπλοκα χαρακτηριστικά του, που περιλαμβάνουν και εντεταμένο bitter βοτανικό σημείο μαζί με λευκή σοκολάτα και βούτυρο κακάο, χώρια που το καυστικό αλκοόλ έχει επίδραση στην κάπως βαριά αίσθησή του, δίνοντας πάσα γιά μιά ελαφριά φαντασιακή προβολή από ουίσκυ, που ίσως ενέχει και ένα διφορούμενο οξειδωτικό ζήτημα.
Είναι όμως νόστιμο, πρωτότυπο, και με χαρακτήρα.
Καλή επίγευση, που η αλκοολική κάψα της δίνει κι’άλλο μάκρος διαπερνώντας το καπνιστό μπαχαρένιο και τυρφώδες επίστρωμα, καθώς και εκείνο του εμμένοντος βοτανικού που είναι ζωηρά bitter, με λίγη ορυκτή διαφυγή.
Ελαφρά καπνιστά τυριά και ψάρια, κοτόπουλο με βερύκοκκα, καρμπονάρα,
σαλάτα με βολβούς, με ξανθή σταφίδα και πουρέ από καρότο.
